Μια εικόνα συνολικής ευρωπαϊκής απάντησης σε κρίσιμα μέτωπα επιχείρησαν να παρουσιάσουν οι Αντόνιο Κόστα και Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν μετά τη Σύνοδο Κορυφής, εστιάζοντας στην ανταγωνιστικότητα, το νέο ενεργειακό σοκ και τη συνεχιζόμενη στήριξη προς την Ουκρανία.
Κεντρικό στοιχείο των αποφάσεων αποτελεί το σχέδιο για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς έως το 2027, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και στόχο την άρση βασικών εμποδίων που περιορίζουν την ανάπτυξη και την κινητικότητα εντός της ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό προωθούνται μέτρα όπως η αμοιβαία αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων, η δημιουργία ενιαίας εταιρικής μορφής για διασυνοριακή δραστηριότητα και η επιτάχυνση της Ένωσης Κεφαλαιαγορών.
Παράλληλα, η ενεργειακή κρίση που πυροδοτείται από τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή οδηγεί την ΕΕ σε μια διπλή στρατηγική: άμεσα μέτρα στήριξης για καταναλωτές και επιχειρήσεις, αλλά και επιτάχυνση της πράσινης μετάβασης. Η Κομισιόν προετοιμάζει στοχευμένες παρεμβάσεις που αφορούν το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας, τα δίκτυα, τη φορολογία και το σύστημα εμπορίας ρύπων, με στόχο τη συγκράτηση των τιμών και τη στήριξη της βιομηχανίας.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στη Μέση Ανατολή, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κάνει λόγο για εξαιρετικά σοβαρή κατάσταση και να καλεί σε αποκλιμάκωση, ενώ ανακοίνωσε σημαντική ανθρωπιστική βοήθεια. Στο μεταναστευτικό, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί εμφανίζονται αποφασισμένοι να αποτρέψουν νέα κρίση αντίστοιχη του 2015, υπογραμμίζοντας την ενίσχυση των συνόρων και του θεσμικού πλαισίου.
Ξεχωριστή αναφορά έγινε στην Κύπρο, με την ΕΕ να τονίζει ότι η ασφάλειά της αποτελεί ζήτημα συνολικής ευρωπαϊκής ασφάλειας, ενόψει και των επόμενων συζητήσεων για την άμυνα.
Ωστόσο, πίσω από την εικόνα ενότητας, αναδείχθηκαν και σημαντικές διαφωνίες, κυρίως στο ζήτημα της οικονομικής στήριξης προς την Ουκρανία. Το πακέτο των 90 δισ. ευρώ παραμένει μπλοκαρισμένο, εξαιτίας της στάσης της Ουγγαρίας, γεγονός που αναδεικνύει τα όρια της ομοφωνίας εντός της Ένωσης.
Παρά τις δυσκολίες, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί διαμηνύουν ότι η στήριξη προς το Κίεβο θα συνεχιστεί, ενώ η Ένωση καλείται ταυτόχρονα να διαχειριστεί την ενεργειακή πίεση, να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της και να διατηρήσει την εσωτερική της συνοχή σε ένα ιδιαίτερα ασταθές διεθνές περιβάλλον.