Ο προληπτικός πόλεμος αποτελεί δομικό και απαραίτητο πυλώνα για την εθνική ασφάλεια του Ισραήλ, ενώ οι ειρηνευτικές συμφωνίες με τα αραβικάκράτη αντιμετωπίζονται απλώς ως προσωρινά τακτικά εργαλεία, σύμφωνα με νέα αναλυτική μελέτη του πρώην επικεφαλής των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών της χώρας, Ταμίρ Χαϊμάν.
Στο κείμενο που δημοσιεύθηκε από το Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS) στο Τελ Αβίβ, ο Χαϊμάν αποτυπώνει τις δέκα βασικές αρχές του ισραηλινού αμυντικού δόγματος, υποστηρίζοντας ότι η κατάσταση πολέμου είναι θεμελιώδης για το κράτος και δεν μπορεί να αντικατασταθεί από μια διαρκή ειρήνη.
Όπως σημειώνει, τα αιφνιδιαστικά, προληπτικά χτυπήματα θεωρούνται ο μόνος δρόμος για τη νίκη, δίνοντας σαφή προτεραιότητα στην επίθεση έναντι της άμυνας.
Η σταδιακή αποστασιοποίηση από τις ΗΠΑ και η εβραϊκή ταυτότητα
Παράλληλα, η ανάλυση περιγράφει τις Ηνωμένες Πολιτείες ως μια παρακμάζουσα δύναμη, της οποίας οι κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές –ιδίως η υποχώρηση της δημόσιας στήριξης προς το Ισραήλ– θα οδηγήσουν νομοτελειακά στην αποδυνάμωση των διμερών σχέσεων.
Ο Χαϊμάν υποστηρίζει ότι η σταδιακή αποδέσμευση από την εξάρτηση των ΗΠΑ είναι όχι μόνο αναπόφευκτη, αλλά και αναγκαία για τη διατήρηση της εθνικής ανεξαρτησίας και της εβραϊκής ταυτότητας του Ισραήλ, η οποία κρίνεται ως ασύμβατη με τις σύγχρονες αμερικανικές φιλελεύθερες αξίες. Στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνει ότι η εβραϊκή φυσιογνωμία του κράτους υπερισχύει του δημοκρατικού συστήματος διακυβέρνησης.
Οι σχέσεις με τον αραβικό κόσμο και οι οικισμοί
Όσον αφορά τον αραβικό κόσμο, το ισραηλινό δόγμα θεωρεί τις ουσιαστικές ειρηνευτικές συμφωνίες ανέφικτες, βλέποντας τα γειτονικά κράτη ως ετερόκλητες ομάδες φυλών και όχι ως συμπαγή έθνη. Σύμφωνα με τη μελέτη, η διατήρηση της ασφάλειας διευκολύνεται από την αποσταθεροποίηση και τον κατακερματισμό αυτών των κρατών.
Τέλος, η επέκταση των ισραηλινών οικισμών στα παλαιστινιακά εδάφη –τόσο εντός όσο και πέραν της «Πράσινης Γραμμής»– παρουσιάζεται ως κεντρικό εργαλείο αμυντικής θωράκισης, με τους εναπομείναντες αυτόχθονες πληθυσμούς να περιορίζονται σε καθεστώς τοπικής αυτοδιοίκησης.