Η 40ήμερη πολεμική σύρραξη μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εισέρχεται στην πιο κρίσιμη φάση της, όχι στο πεδίο των μαχών, αλλά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η εκεχειρία των δύο εβδομάδων, που βρίσκεται ήδη στη δεύτερη ημέρα της, δεν αποτελεί απλώς μια παύση πυρός, αλλά ένα «παράθυρο απόφασης» που θα καθορίσει αν ο πόλεμος αυτός ήταν ένας μοιραίος λανθασμένος υπολογισμός ή το προοίμιο για μια ιστορική συμφωνία που θα αλλάξει τον κόσμο.
Μέχρι στιγμής, ο απολογισμός για την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ κρίνεται δύσκολα υπερασπίσιμος. Αν και η στρατιωτική ισχύς των ΗΠΑ προκάλεσε καταστροφές, δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι άλλαξε ο στρατηγικός πυρήνας της Τεχεράνης.
Αντιθέτως, η Ουάσινγκτον βρίσκεται αντιμέτωπη με απρόβλεπτες συνέπειες, όπως το ενεργειακό σοκ, καθώς η απειλή στα Στενά του Ορμούζ εκτόξευσε τις τιμές του πετρελαίου, πλήττοντας άμεσα τον Αμερικανό καταναλωτή και τροφοδοτώντας τον πληθωρισμό.
Παράλληλα, ο πόλεμος αποκάλυψε το χάσμα μεταξύ της αμερικανικής στρατιωτικής ηγεσίας και της έλλειψης πολιτικής συναίνεσης με τους συμμάχους, με την Ευρώπη να κρατά αποστάσεις, σηματοδοτώντας μια διάβρωση της εμπιστοσύνης προς τη στρατηγική κρίση της Ουάσινγκτον.
Για τον Τραμπ, ο πόλεμος έχει μετατραπεί σε πηγή πολιτικής φθοράς. Η απουσία ενός πειστικού «αφηγήματος νίκης», σε συνδυασμό με το αυξημένο κόστος ζωής, καθιστά τη σύγκρουση βαρίδι, ειδικά τη στιγμή που οι ΗΠΑ επιθυμούν να στρέψουν την προσοχή τους στον ανταγωνισμό με την Κίνα. Οι περιφερειακοί δρώντες στη Μέση Ανατολή, παρατηρώντας την αστάθεια, προσφέρουν μόνο συμβολική στήριξη, φοβούμενοι το δικό τους κόστος από μια περαιτέρω κλιμάκωση.
Όλα πλέον κρίνονται στις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται στο Ισλαμαμπάντ. Αν οι συνομιλίες αποτύχουν, ο πόλεμος θα καταγραφεί ως μια δαπανηρή στρατηγική αποτυχία. Αν όμως επιτύχουν, το κόστος του πολέμου θα μετατραπεί εκ των υστέρων σε διαπραγματευτικό μοχλό.
Μια ενδεχόμενη «συνολική συμφωνία» δεν θα μοιάζει με τις περιορισμένες συμφωνίες του παρελθόντος, αλλά θα απαιτήσει ένα πλήρες «reset» στις σχέσεις των δύο χωρών, από το πυρηνικό πρόγραμμα μέχρι την περιφερειακή ασφάλεια. Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται ενώπιον ενός κλασικού διλήμματος: είτε θα μείνει στην ιστορία για έναν αναποτελεσματικό και ακριβό πόλεμο, είτε θα πιστωθεί μια ιστορική διπλωματική επιτυχία που οι προκάτοχοί του απέτυχαν να επιτύχουν εδώ και 47 χρόνια.
Η επόμενη εβδομάδα θα δείξει αν η διπλωματία μπορεί να μετατρέψει μια στρατηγική παθητική ζημιά σε ένα ιστορικό επίτευγμα.