Σε μια στιγμή που η ρωσική οικονομία βρισκόταν υπό την ασφυκτική πίεση των κυρώσεων, του υψηλού πληθωρισμού και του δυσβάσταχτου κόστους του πολέμου στην Ουκρανία, η κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή ήρθε να δώσει στον Βλαντίμιρ Πούτιν μια αναπάντεχη «σανίδα σωτηρίας».
Η αμερικανοϊσραηλινή επίθεση κατά του Ιράν και η επακόλουθη εκτόξευση των τιμών του πετρελαίου πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι μετατρέπουν τη Ρωσία στον απρόσμενο μεγάλο κερδισμένο της γεωπολιτικής αναταραχής.
Από το οικονομικό αδιέξοδο στην κερδοφορία
Μόλις πριν από μερικές εβδομάδες, το Κρεμλίνο βρισκόταν σε κατάσταση συναγερμού. Με τα ενεργειακά έσοδα να έχουν υποχωρήσει σε επίπεδα του 2020 και τον κρατικό προϋπολογισμό να έχει καταρτιστεί με τιμή αναφοράς μόλις 59 δολάρια ανά βαρέλι, η ρωσική κυβέρνηση αντιμετώπιζε το επώδυνο δίλημμα των περικοπών στις στρατιωτικές δαπάνες ή της αύξησης των φόρων.
Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ άλλαξε άρδην το σκηνικό:
Έσοδα-ρεκόρ: Η άνοδος της τιμής του αργού ενισχύει άμεσα τα ταμεία του ρωσικού κράτους, εξασφαλίζοντας τους απαραίτητους πόρους για τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία.
Ανοχή της Δύσης: Σε μια κίνηση ρεαλισμού, το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών εξέδωσε εξαιρέσεις που επιτρέπουν στην Ινδία και άλλες χώρες να συνεχίσουν την αγορά ρωσικού αργού, φοβούμενο την πλήρη αποσταθεροποίηση της παγκόσμιας αγοράς.
Στρατηγικό πλεονέκτημα: Η Ρωσία αξιοποιεί την κατάσταση προβάλλοντας τον εαυτό της ως τον «αξιόπιστο προμηθευτή» ενέργειας, την ώρα που οι δυτικές κυρώσεις αποδεικνύονται λιγότερο αποτελεσματικές μπροστά στην ανάγκη των αγοραστών για ενεργειακή ασφάλεια.
Το στοίχημα της διάρκειας Παρά τον πανηγυρικό τόνο στο Κρεμλίνο, οι αναλυτές κρατούν «μικρό καλάθι». Για να μετατραπεί η τρέχουσα συγκυρία σε μόνιμη οικονομική ανάκαμψη, οι τιμές του πετρελαίου θα πρέπει να παραμείνουν σε υψηλά επίπεδα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επί του παρόντος, η άνοδος λειτουργεί ως «αναλγητικό» που αναβάλλει τη λήψη δύσκολων αποφάσεων για τη ρωσική οικονομία.
Ταυτόχρονα, το διπλωματικό κόστος της «σιωπής» της Μόσχας μπροστά στην επίθεση κατά του συμμάχου της, του Ιράν, φαίνεται να ζυγίζεται από τον Πούτιν ως ένα τίμημα που αξίζει να καταβληθεί, εφόσον οι ρωσικές δυνάμεις εξαντλούν τα δυτικά αποθέματα όπλων στην Ουκρανία και η οικονομία του παραμένει «ζωντανή» χάρη στο πετρελαϊκό σοκ.