Έντονη νευρικότητα και αντιδράσεις στο Βερολίνο έχει προκαλέσει η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να δημιουργήσει ένα κονδύλι ύψους 5 εκατομμυρίων δολαρίων, με επίσημο πρόσχημα την προάσπιση της «ελευθερίας του λόγου», το οποίο ωστόσο εκτιμάται ότι θα κατευθυνθεί στην οικονομική ενίσχυση εθνικιστικών και αντιμεταναστευτικών δυνάμεων στην Ευρώπη.
Ο Γερμανός Καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς, έστειλε σαφές προειδοποιητικό μήνυμα στην Ουάσινγκτον να μην αναμειχθεί στα εσωτερικά της χώρας του.
Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν η κίνηση αυτή αποτελεί δημοκρατική πρωτοβουλία ή ωμή παρέμβαση, ο Μερτς ξεκαθάρισε ότι η Γερμανία δεν παρεμβαίνει στις αμερικανικές εκλογές και απαιτεί την ίδια στάση από την άλλη πλευρά.
Παράλληλα, υπενθύμισε με νόημα ότι η χρηματοδότηση γερμανικών πολιτικών κομμάτων από το εξωτερικό είναι παράνομη, εκφράζοντας την προσδοκία ότι οι «φίλοι και σύμμαχοι» θα σεβαστούν τον νόμο.
Το «δόγμα» Τραμπ και οι στενοί δεσμοί με το AfD
Η απόφαση του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών να χρηματοδοτήσει φορείς που προωθούν μια «κοινή πολιτική φιλοσοφία» με έμφαση στον έλεγχο της μετανάστευσης και την εθνική κυριαρχία, θεωρείται από πολλούς ως έμμεση πριμοδότηση του ακροδεξιού κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD).
Από την έναρξη της δεύτερης θητείας του, ο Ντόναλντ Τραμπ έχει εντείνει τις επαφές του με το AfD, ενώ δεν έχει διστάσει να επικρίνει δημόσια τη μεταναστευτική πολιτική του Βερολίνου, κατηγορώντας τη γερμανική κυβέρνηση ακόμη και για λογοκρισία. Η ανοιχτή αυτή στήριξη της Ουάσινγκτον σε λαϊκιστικά και ακροδεξιά κινήματα ανά την Ευρώπη προκαλεί βαθύ ρήγμα στις σχέσεις των δύο πλευρών του Ατλαντικού.
«Θα κάνω τα πάντα για να τους σταματήσω»
Η αντιπαράθεση αυτή αποκτά εκρηκτικές διαστάσεις καθώς το AfD εμφανίζεται πλέον ως η ισχυρότερη πολιτική δύναμη στις δημοσκοπήσεις, προκαλώντας έντονη ανησυχία ενόψει των κρίσιμων κρατιδίων εκλογών του Σεπτεμβρίου στη Σαξονία-Άνχαλτ και το Μεκλεμβούργο-Προπομερανία.
Ο Καγκελάριος Μερτς δήλωσε αποφασισμένος να αποτρέψει το ενδεχόμενο να αναλάβει το AfD τη διακυβέρνηση, τονίζοντας ότι θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο για να πείσει τους ψηφοφόρους.
Απέρριψε κατηγορηματικά τη θεωρία ότι η ακροδεξιά μπορεί να «δαμαστεί» μέσα από τη συμμετοχή της σε κυβερνητικούς συνασπισμούς, επισημαίνοντας με νόημα πως, λόγω του ιστορικού παρελθόντος της Γερμανίας, η είσοδος ενός τέτοιου κόμματος στην εξουσία θα είχε εντελώς διαφορετικό και πολύ πιο επικίνδυνο ειδικό βάρος σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.