Στο πλαίσιο των εργασιών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την προεδρία του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, τέθηκαν στο επίκεντρο δύο μείζονα σύγχρονα ζητήματα: η παρουσία των κληρικών στον ψηφιακό κόσμο και τα φαινόμενα μοναξιάς και ψυχικής εξάντλησης στη σημερινή κοινωνία.
10 «χρυσοί κανόνες» για τη χρήση των social media από κληρικούς
Ο Μητροπολίτης Χαλκίδος Χρυσόστομος παρουσίασε αναλυτική εισήγηση για την αυξανόμενη παρουσία του κλήρου στο διαδίκτυο. Η Ιερά Σύνοδος υπογράμμισε ότι τα ψηφιακά μέσα αποτελούν χρήσιμο εργαλείο επικοινωνίας —ιδιαίτερα με τους νέους—, αρκεί να αποφεύγεται τόσο η άκριτη χρήση όσο και η φοβική απαγόρευσή τους. Για τον σκοπό αυτό, θεσπίστηκε ένα πλαίσιο 10 βασικών αρχών:
Διατήρηση της ιερατικής ιδιότητας: Ο κληρικός οφείλει να εκφράζει την Εκκλησία και όχι μια αυτόνομη αυθεντία, αποφεύγοντας τη δημιουργία προσωπικού «brand» ή «φίρμας».
Αυτοσυγκράτηση και διασταύρωση: Απαιτείται αποχή από δημόσιες τοποθετήσεις για κάθε θέμα, καθώς και αυστηρός έλεγχος των πληροφοριών πριν από την αναπαραγωγή τους.
Λόγος χωρίς εμπάθεια: Απαγορεύονται οι ύβρεις, η χλεύη και οι δημόσιες αντιπαραθέσεις, ενώ τονίζεται η απόλυτη προστασία των εμπιστευτικών ποιμαντικών σχέσεων.
Μετάβαση στην πραγματική ζωή: Η διαδικτυακή επικοινωνία πρέπει να οδηγεί στη φυσική συνάντηση εντός της ενοριακής κοινότητας.
Επιμόρφωση για την τεχνολογία: Κρίνεται απαραίτητη η κατάρτιση των ιερέων σχετικά με τη λειτουργία των αλγορίθμων, τους μηχανισμούς εθισμού και τις προκλήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης.
Πρωτοβουλίες για τη μοναξιά και την ψυχική υγεία
Παράλληλα, ο Μητροπολίτης Σύρου Δωρόθεος εισηγήθηκε την «Ποιμαντική της μοναξιάς και της ψυχικής εξάντλησης», προτείνοντας συγκεκριμένες δράσεις για την αντιμετώπιση του φαινομένου σε πανελλήνιο επίπεδο. Ανάμεσα στα μέτρα που προτάθηκαν περιλαμβάνονται:
Η συγκρότηση ενοριακών ομάδων για τη στήριξη ηλικιωμένων, ασθενών και μοναχικών ατόμων.
Η διοργάνωση σεμιναρίων για θέματα ψυχικής υγείας, ενδοοικογενειακής βίας, σχολικού εκφοβισμού και πρόληψης αυτοκτονιών.
Η θεσμική συνεργασία της Εκκλησίας με επιστημονικούς φορείς και δομές ψυχικής υγείας, καθώς και η δημιουργία εκκλησιαστικών κέντρων συμβουλευτικής και ακρόασης.