Τον Δεκέμβριο, οι ένοπλες δυνάμεις της Αιγύπτου αρνήθηκαν να συνδράμουν την κυβέρνηση στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, παρά το γεγονός ότι διαθέτουν αποθέματα μεγαλύτερα από το συνολικό εξωτερικό χρέος της χώρας, όπως ανέφεραν στο Middle East Eye ανώτεροι τραπεζικοί και κυβερνητικοί αξιωματούχοι.
Η αποκάλυψη αυτή αναδεικνύει τις ανησυχίες για τον αδιαφανή ρόλο του στρατού στην οικονομία σε μια περίοδο σοβαρής δημοσιονομικής πίεσης, καθώς η κυβέρνηση δυσκολεύεται να καλύψει τις υποχρεώσεις της ενώ οι συναλλαγματικές αποθεματικές μειώνονται και η ρευστότητα περιορίζεται.
Η Αίγυπτος ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει περίπου 750 εκατ. δολάρια στο ΔΝΤ μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου, ωστόσο δεν κατάφερε να τηρήσει την προθεσμία. Συμφωνήθηκε «κατ’ αρχήν» η δόση να αφαιρεθεί από την επόμενη χρηματοδότηση του ΔΝΤ, με πρόσθετο τόκο, χωρίς όμως να γίνουν γνωστές οι ακριβείς λεπτομέρειες.
Η κυβέρνηση είχε ζητήσει δανεισμό 3 τρισ. αιγυπτιακών λιρών (63,7 δισ. δολάρια), αλλά οι εγχώριες τράπεζες αρνήθηκαν λόγω περιορισμένης ρευστότητας, με αποτέλεσμα να ζητηθεί βοήθεια από τον στρατό. Η ηγεσία του στρατού απέρριψε το αίτημα, ακόμη και μετά από παρέμβαση του υπουργού Άμυνας, ενώ δεν είναι σαφές γιατί δεν απευθύνθηκε ο πρωθυπουργός στον πρόεδρο Σίσι, ανώτατο διοικητή των ενόπλων δυνάμεων.
Οι αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι ο στρατός διαθέτει σημαντικά δολάρια σε κρατικές τράπεζες, τα οποία όμως παραμένουν εκτός ελέγχου των πολιτικών αρχών, και θα μπορούσε θεωρητικά να καλύψει το εξωτερικό και εσωτερικό χρέος της χώρας. Η οικονομική επιρροή του στρατού επεκτείνεται σε σχεδόν όλους τους τομείς της αιγυπτιακής οικονομίας, από εισαγωγές και εξαγωγές μέχρι χρυσό, ακίνητα και μεγάλα έργα υποδομής, με έσοδα που εισρέουν απευθείας στους στρατιωτικούς λογαριασμούς χωρίς διαφάνεια.
Το ΔΝΤ έχει επανειλημμένα προειδοποιήσει ότι το μοντέλο στρατιωτικού ελέγχου της οικονομίας περιορίζει την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, αποθαρρύνει επενδυτές και διατηρεί τη χώρα σε κύκλο χρέους και υποαπόδοσης. Παρά τις προσπάθειες σταθεροποίησης, οι διεθνείς πιστωτές ζητούν επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων, ιδίως την εκποίηση κρατικών περιουσιακών στοιχείων και τη μείωση του ρόλου του κράτους στην οικονομία.