Σε μια περίοδο ακραίας στρατιωτικής έντασης στον Περσικό Κόλπο, οι έμμεσες συνομιλίες ΗΠΑ και Ιράν στη Μουσκάτ ολοκληρώθηκαν με τις δύο πλευρές να επιδίδονται σε ένα παιχνίδι στρατηγικής υπομονής και επικοινωνιακών εντυπώσεων.
Ο Πρόεδρος Τραμπ, στην πρώτη του τοποθέτηση μετά τη συνάντηση, εμφανίστηκε αισιόδοξος δηλώνοντας πως «οι Ιρανοί θέλουν συμφωνία», ωστόσο κατέστησε σαφές ότι η Ουάσιγκτον δεν πρόκειται να βιαστεί. Φέρνοντας ως παράδειγμα την περίπτωση της Βενεζουέλας, ο Αμερικανός πρόεδρος τόνισε πως υπάρχει άφθονος χρόνος για διαπραγματεύσεις, οι οποίες αναμένεται να συνεχιστούν στις αρχές της ερχόμενης εβδομάδας.
Η ακτινογραφία των ιρανικών θέσεων
Σε αντίθεση με τη φειδωλή στάση του Λευκού Οίκου, η Τεχεράνη επέλεξε να θέσει δημόσια τα όρια της διαπραγμάτευσης. Ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, σε συνέντευξή του στο Al Jazeera, ήταν κατηγορηματικός:
- Αποκλειστική ατζέντα: Οι συνομιλίες αφορούν μόνο το πυρηνικό πρόγραμμα και κανένα άλλο θέμα.
- Βαλλιστικό οπλοστάσιο: Χαρακτηρίστηκε ως μη διαπραγματεύσιμο στοιχείο της εθνικής άμυνας.
- Εμπλουτισμένο ουράνιο: Αποκλείστηκε κατηγορηματικά η μεταφορά του σε τρίτη χώρα, με το επιχείρημα ότι καλύπτει εγχώριες ανάγκες.
Εσωτερική κατανάλωση και «κόκκινες γραμμές»
Η σκληρή ρητορική της Τεχεράνης εντείνεται καθώς πλησιάζει η 11η Φεβρουαρίου, επέτειος της Ισλαμικής Επανάστασης. Ο εκπρόσωπος της κοινοβουλευτικής επιτροπής εθνικής ασφαλείας, Εμπραΐμ Ρεζαΐ, υποστήριξε ότι οι ΗΠΑ αναγκάστηκαν να προσέλθουν στο τραπέζι επειδή απέτυχαν να κάμψουν το Ιράν στρατιωτικά και οικονομικά. Οι δηλώσεις αυτές ερμηνεύονται από αναλυτές ως κινήσεις για τη συσπείρωση της ιρανικής κοινής γνώμης, κάτι που η αμερικανική πλευρά φαίνεται να συνυπολογίζει στις κινήσεις της.
Παρά τη συμφωνία για συνέχιση του διαλόγου, η πραγματικότητα στο πεδίο παραμένει εκρηκτική. Η συνέχιση των επαφών δεν έχει οδηγήσει, τουλάχιστον προς το παρόν, σε αποκλιμάκωση των στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή, με το «πλαίσιο» της τελικής διαπραγμάτευσης να παραμένει το μεγάλο ζητούμενο της ερχόμενης εβδομάδας.