Σε ένα ρευστό γεωπολιτικό τοπίο, όπου οι ισορροπίες αναδιαμορφώνονται με ταχύτατους ρυθμούς, η Αίγυπτος και η Τουρκία φαίνεται να κλείνουν οριστικά το κεφάλαιο των παλαιών τους συγκρούσεων. Οι δύο χώρες προχωρούν πλέον πέρα από τις τυπικές διπλωματικές κινήσεις, συγκροτώντας ένα ουσιαστικό στρατηγικό μέτωπο με στόχο την αντιμετώπιση της αστάθειας που εκτείνεται από τη Γάζα έως το Σουδάν και τη Σομαλία, όπως επισημαίνει ανάλυση της Arab Post.
Κομβικό ρόλο στη σύσφιξη των σχέσεων διαδραματίζει η κοινή ανησυχία Καΐρου και Άγκυρας για τις κινήσεις του Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή. Στη Λωρίδα της Γάζας, η Τουρκία έχει ενταχθεί ενεργά στον μηχανισμό διαμεσολάβησης, σε συντονισμό με την Αίγυπτο και το Κατάρ. Οι δύο πλευρές συνεργάζονται για την επίτευξη κατάπαυσης του πυρός, τη στήριξη της νέας διοικητικής δομής στη Γάζα και την προώθηση μιας διεθνούς δύναμης σταθεροποίησης.
Αντίστοιχα, στο μέτωπο της Σομαλίας, η αναγνώριση της Σομαλιλάνδης από το Ισραήλ προκάλεσε κοινή και έντονη αντίδραση. Αίγυπτος και Τουρκία καταδίκασαν την ενέργεια ως κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, υποστηρίζοντας ότι υπονομεύει την εδαφική ακεραιότητα κρατών και ενθαρρύνει αποσχιστικές τάσεις.
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτά και το ζήτημα του Σουδάν, όπου οι δύο χώρες συγκλίνουν στην ανάγκη διατήρησης της εθνικής του ενότητας, αν και με διαφορετικά κίνητρα. Για την Αίγυπτο, το Σουδάν αποτελεί κρίσιμο παράγοντα εθνικής ασφάλειας, με άμεσες επιπτώσεις στον έλεγχο των υδάτων του Νείλου και στις μεταναστευτικές ροές. Για την Τουρκία, αντίθετα, η χώρα λειτουργεί ως στρατηγικός κόμβος οικονομικών και εφοδιαστικών δραστηριοτήτων στην Ερυθρά Θάλασσα και την Ανατολική Αφρική.
Η νέα αυτή σύμπλευση ξεπερνά τη διαχείριση επιμέρους κρίσεων και αποκτά χαρακτηριστικά προσπάθειας διαμόρφωσης μιας νέας περιφερειακής ισορροπίας. Η κοινή γραμμή υπέρ της ίδρυσης παλαιστινιακού κράτους, η καταδίκη των επιθέσεων σε Συρία και Λίβανο, αλλά και πρόσφατες ναυτικές κινήσεις, εκπέμπουν σαφές μήνυμα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ότι Κάιρο και Άγκυρα διεκδικούν ενεργό και αναντικατάστατο ρόλο στη νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας της περιοχής.
Σύμφωνα με την Arab Post, η προσέγγιση αυτή αποτελεί μια ρεαλιστική απάντηση σε σχέδια που απειλούν την εδαφική συνοχή κρατών της Μέσης Ανατολής, μετατρέποντας δύο πρώην ανταγωνιστές σε βασικούς διαμορφωτές των εξελίξεων.
Ωστόσο, η δυναμική αυτής της συνεργασίας δεν περνά απαρατήρητη από την Αθήνα. Αν η αιγυπτοτουρκική σύμπραξη επεκταθεί και στην Ανατολική Μεσόγειο, ενδέχεται να διαμορφώσει νέο πλαίσιο κοινών συμφερόντων με άμεσες συνέπειες για την Ελλάδα. Το προηγούμενο της Λιβύης, που κατέληξε σε τροχιά τουρκικής επιρροής, λειτουργεί ως προειδοποίηση: μια αντίστοιχη εξέλιξη με την Αίγυπτο θα μπορούσε να οδηγήσει σε πρωτοφανή γεωπολιτική πίεση και έμμεση περικύκλωση της ελληνικής ΑΟΖ.