Μετά τη συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου την περασμένη Τετάρτη(11/2), η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, με την Ουάσιγκτον να κρατά τα κλειδιά των εξελίξεων.
Παρά την κινητοποίηση αμερικανικών αεροπλανοφόρων στην περιοχή, η οποία μπορεί να αποτελεί είτε προοίμιο επίθεσης είτε μέσο διπλωματικής πίεσης, δύο είναι τα επικρατέστερα σενάρια που θα καθορίσουν τη στάση των ΗΠΑ απέναντι στην Τεχεράνη.
Σενάριο 1ο: Η πολεμική σύγκρουση δύο φάσεων
Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, ο Τραμπ ενδέχεται να επιλέξει τη στρατιωτική οδό, η οποία θα εξελιχθεί σε δύο στάδια. Στην Πρώτη Φάση, ο στόχος θα είναι ο περιορισμός του πυρηνικού προγράμματος και του οπλοστασίου βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν —το οποίο έχει ανακάμψει σημαντικά μετά τα πλήγματα του 2025— αποφεύγοντας όμως τις μεγάλες αμερικανικές απώλειες.
Η μετάβαση στη Δεύτερη Φάση, που θα αποσκοπεί στην πλήρη ανατροπή του καθεστώτος, θα εξαρτηθεί από το αν οι Ιρανοί πολίτες θα τολμήσουν να εξεγερθούν εκ νέου μετά την πρόσφατη βίαιη καταστολή, αλλά και από το αν θα υπάρξουν αποσκιρτήσεις ανώτατων αξιωματικών. Για το Ισραήλ, ακόμη και η ολοκλήρωση μόνο της πρώτης φάσης θα αποτελούσε επιτυχία, καθώς θα εξουδετέρωνε την άμεση απειλή.
Σενάριο 2ο: Η «ιστορική» διπλωματική συμφωνία
Το εναλλακτικό σενάριο προβλέπει μια διπλωματική νίκη για τον Τραμπ, εάν η Τεχεράνη προσφέρει επαρκείς παραχωρήσεις. Για να ικανοποιηθεί το Ισραήλ, μια τέτοια συμφωνία θα πρέπει να περιλαμβάνει πλήρες «πάγωμα» του εμπλουτισμού ουρανίου και αυστηρότατους ελέγχους.
Όσον αφορά τους βαλλιστικούς πυραύλους, η ανησυχία της Ιερουσαλήμ δεν εστιάζεται τόσο στην ύπαρξή τους —καθώς το σύστημα Arrow διατηρεί υψηλά ποσοστά αναχαίτισης— όσο στον κίνδυνο μαζικής παραγωγής τους. Εάν ο Τραμπ καταφέρει να θέσει ένα ανώτατο όριο στο ιρανικό οπλοστάσιο, η απειλή θα παραμείνει διαχειρίσιμη. Σε κάθε άλλη περίπτωση, το Ισραήλ διαμηνύει πως θα διατηρήσει το δικαίωμα μονομερούς δράσης για να διασφαλίσει την επιβίωσή του.