Η εξωτερική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ επανακαθορίζει τις παγκόσμιες ισορροπίες, αποδεικνύοντας ότι η Ουάσιγκτον δεν διστάζει να εισέλθει σε περιοχές που παραδοσιακά θεωρούνταν ρωσικές «αυλές».
Η πρόσφατη περιοδεία του Αντιπροέδρου Τζέι Ντι Βανς στον Νότιο Καύκασο αποτελεί σαφή ένδειξη αυτής της αλλαγής, με την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν να μετατοπίζονται σταδιακά προς την αμερικανική σφαίρα επιρροής, ενώ η Μόσχα εμφανίζεται ανήμπορη να αντιδράσει λόγω της προσήλωσής της στο μέτωπο της Ουκρανίας.
Παρά την επίσημη ψυχραιμία του Κρεμλίνου, ο ρωσικός τύπος κάνει λόγο για σοβαρή διάβρωση της ισχύος της χώρας στην περιοχή, καθώς η Ουάσιγκτον κερδίζει έδαφος μέσω οικονομικών και ενεργειακών συμφωνιών αντί για στρατιωτική παρουσία.
Η Αρμενία προχώρησε σε μια ιστορική κίνηση υπογράφοντας τη «Συμφωνία 123» με τις ΗΠΑ για τη χρήση πυρηνικής ενέργειας, ανοίγοντας τον δρόμο για επενδύσεις ύψους 9 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η εξέλιξη αυτή αποτελεί βαρύ πλήγμα για τη ρωσική Rosatom, η οποία έχασε ένα παραδοσιακό της προπύργιο, παρόλο που το Γερεβάν προσπαθεί ακόμη να κρατήσει κάποιες ισορροπίες με τη Μόσχα. Παράλληλα, η αμυντική και τεχνολογική συνεργασία των δύο πλευρών ενισχύεται με την αγορά αμερικανικών drones και την πρόσβαση της Αρμενίας σε προηγμένη τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης μέσω της NVIDIA.
Στο Αζερμπαϊτζάν, ο Βανς έθεσε τις βάσεις για στρατηγική συνεργασία με επίκεντρο την ενέργεια και τον «Διάδρομο Τραμπ» (TRIPP). Ο οδικός αυτός άξονας αποσκοπεί στη σύνδεση της Τουρκίας με την Κασπία Θάλασσα μέσω αρμενικού εδάφους, παρακάμπτοντας το Ιράν και στερώντας από την Τεχεράνη τόσο έσοδα όσο και γεωπολιτική επιρροή.
Η ευθυγράμμιση των δύο χωρών του Καυκάσου με τις ΗΠΑ δημιουργεί ένα ισχυρό τόξο πίεσης στα βόρεια σύνορα του Ιράν, γεγονός που επιβεβαιώνεται από την έντονη κινητικότητα αμερικανικών στρατιωτικών μεταγωγικών αεροσκαφών στην περιοχή.
Τέλος, οι ΗΠΑ έχουν αναλάβει πλέον τα ηνία της ειρηνευτικής διαδικασίας μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, παραμερίζοντας πλήρως τον ρόλο της Ρωσίας ως μεσολαβητή.
Αν και η στρατηγική στον Καύκασο παραμένει ημιτελής όσο οι σχέσεις με τη Γεωργία παραμένουν «παγωμένες», οι πρώτες επαφές του Βανς με Γεωργιανούς αξιωματούχους δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον σκοπεύει να ολοκληρώσει το γεωπολιτικό της παζλ στην περιοχή, εκμεταλλευόμενη τα παράπονα των τοπικών κυβερνήσεων από την πολιτική του Κρεμλίνου.