Σε μια δραματική προειδοποίηση προχωρούν κορυφαίοι επιστήμονες και διεθνείς οργανισμοί, καθώς τα στοιχεία δείχνουν ότι η βία που συνδέεται με τον έλεγχο και την πρόσβαση στο νερό έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις.
Υπό τον φόβο αποδυνάμωσης της συνοχής του ΝΑΤΟ, ρήγματος στην ευρωπαϊκή ενότητα και ενίσχυσης της γεωπολιτικής θέσης Κίνας και Ρωσίας, οι Ευρωπαίοι ηγέτες επιχειρούν στο Νταβός να κερδίσουν χρόνο και να αποκλιμακώσουν την ένταση, χωρίς να αποκλείουν πλέον μια πιο αποφασιστική απάντηση προς την Ουάσιγκτον.
«Είναι ένας τρελός κόσμος» συνηθίζει να λέει ο Ντόναλντ Τραμπ – και τις τελευταίες ημέρες η φράση αυτή μοιάζει να συνοψίζει το κλίμα που επικρατεί διεθνώς. Η επιρροή του Αμερικανού προέδρου στην παγκόσμια ψυχολογία κορυφώθηκε, δημιουργώντας ένταση που ξεκίνησε από την Ουάσινγκτον και απλώθηκε μέχρι τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη.
Η επιθετική ρητορική για τη Γροιλανδία εντάσσεται σε μια ευρύτερη μετατόπιση της αμερικανικής πολιτικής: από την έμμεση επιρροή στην ωμή διεκδίκηση εδαφών, με στόχο τη διατήρηση της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας
Μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο παραμονής του στον Λευκό Οίκο, έγινε σαφές σε φίλους και αντιπάλους ότι η αμερικανική πολιτική δεν λειτουργεί πλέον με βάση τις βεβαιότητες του μεταπολεμικού κόσμου.
Σε έναν κόσμο όπου οι συγκρούσεις μεταφέρονται ολοένα και περισσότερο μακριά από το ορατό πεδίο, ο αγώνας για τον έλεγχο του βυθού αναδεικνύεται σε καθοριστικό μέτωπο του 21ου αιώνα – ένα μέτωπο από το οποίο εξαρτάται η παγκόσμια συνδεσιμότητα, η ασφάλεια και η ισορροπία ισχύος.
Το POLITICO περιγράφει έναν κόσμο γεμάτο αβεβαιότητες και υψηλά ρίσκα. Το 2026 μπορεί να αποδειχθεί χρονιά καθοριστικών εξελίξεων — είτε προς σταθεροποίηση και ειρήνη είτε προς νέες κρίσεις και πολιτικές ανατροπές.
Σοβαρούς κλυδωνισμούς αναμένεται να δεχθεί το διεθνές σύστημα ελέγχου των πυρηνικών εξοπλισμών το 2026, εντείνοντας τους φόβους για μια δύσκολα διαχειρίσιμη πυρηνική κρίση σε ένα ήδη ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον.
Η σταθερότητα της Αρκτικής δεν αφορά μόνο τα τοπικά οικοσυστήματα, αλλά αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη ρύθμιση του παγκόσμιου κλίματος. Ωστόσο, οι αλυσιδωτές αντιδράσεις μεταξύ λιωμένων πάγων, αυξανόμενων εκπομπών και απελευθέρωσης αερίων του θερμοκηπίου απειλούν να αποσταθεροποιήσουν ολόκληρο το κλιματικό σύστημα της Γης.
Η αμερικανική ηγεσία επαναπροσδιορίζει τις σχέσεις τόσο με συμμάχους όσο και με αντιπάλους, επηρεάζοντας τη θεματολογία και τους στόχους κορυφαίων διεθνών συναντήσεων το 2025 και το 2026, ειδικά σε ζητήματα εμπορίου και μετανάστευσης.
Ένα δόγμα που δεν αφήνει περιθώρια αυταπατών: ο κόσμος αλλάζει, η Ευρωπαϊκή Ένωση υποχωρεί και η Ουάσιγκτον επαναπροσδιορίζει τον ρόλο της ως υπερδύναμης, με γνώμονα τον ωμό ρεαλισμό και τα εθνικά της συμφέροντα.
Το τελικό ερώτημα δεν είναι γιατί ξέχασαν την Ευρώπη τα διεθνή μέσα, αλλά πώς κατάφερε η ίδια να ξεχάσει να διεκδικήσει τη θέση της στο τραπέζι των παγκόσμιων αποφάσεων.
Η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας αμφισβητεί τις παραδοσιακές πολιτικές συμμαχιών και αξιών - Ανησυχία στην Ευρώπη - «Κλειδί» η Λατινική Αμερική για την αποτροπή της διακίνησης ναρκωτικών
Η Μόσχα μειώνει την ενεργό εμπλοκή της στη Μέση Ανατολή, μετατοπίζοντας από τη διαχείριση των περιφερειακών συγκρούσεων στη διατήρηση μιας ορατής παρουσίας και χρησιμοποιώντας την περιοχή ως μοχλό πίεσης εναντίον της Δύσης.
