Ενώ ο δημόσιος διάλογος αναλώνεται στο αν η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) θα καταργήσει θέσεις εργασίας, μια ανάλυση της Wall Street Journal αποκαλύπτει μια πιο άμεση και αθόρυβη απειλή.
Ο κίνδυνος δεν εντοπίζεται σε κάποιο μελλοντικό σενάριο, αλλά στην τρέχουσα καθημερινότητα των γραφείων: οι υπάλληλοι, χρησιμοποιώντας εταιρικά εργαλεία AI, «χαρτογραφούν» τον τρόπο σκέψης τους, μετατρέποντας την προσωπική τους εμπειρία σε ιδιοκτησία της επιχείρησης.
Η άνοδος των συστημάτων «Enterprise AI»
Σε αντίθεση με τις προσωπικές εφαρμογές, τα συστήματα Enterprise AI (όπως το Microsoft Copilot ή το Einstein της Salesforce) είναι πλήρως ενσωματωμένα στις εταιρικές ροές εργασίας. Αυτά τα εργαλεία λειτουργούν ως ψηφιακοί «κατάσκοποι» παραγωγικότητας, καταγράφοντας:
- Τη μεθοδολογία επίλυσης προβλημάτων.
- Τον τρόπο διατύπωσης ερωτημάτων και αναζήτησης πληροφοριών.
- Τις διαδοχικές διορθώσεις και τη λογική πίσω από τη δημιουργία εγγράφων.
Από την ατομική δεξιότητα στο εταιρικό κεφάλαιο
Μέχρι σήμερα, η αξία ενός εργαζομένου βασιζόταν στην «άυλη» γνώση που έφερε μαζί του — μια τεχνογνωσία που χανόταν για την εταιρεία αν ο υπάλληλος αποχωρούσε. Η χρήση της AI αλλάζει αυτή τη δυναμική, καθώς η διαδικασία σκέψης «θεσμοποιείται» και ενσωματώνεται στην υποδομή της εταιρείας. Έτσι, η γνώση παύει να είναι αποκλειστική· γίνεται ένα αναπαραγώγιμο περιουσιακό στοιχείο (asset) που μπορεί να καθοδηγήσει λιγότερο έμπειρους συναδέλφους ή να αυτοματοποιηθεί πλήρως.
Η μάχη για τον έλεγχο της γνώσης
Αυτή η μετατόπιση αλλάζει δραματικά την ισορροπία ισχύος, μειώνοντας τη διαπραγματευτική δύναμη του εργαζομένου. Ως αντίδραση, παρατηρείται μια νέα τάση: πολλοί υπάλληλοι προτιμούν να χρησιμοποιούν προσωπικούς λογαριασμούς AI (όπως ChatGPT ή Claude) αντί για τους εταιρικούς. Με αυτόν τον τρόπο, οι αυτοματισμοί και οι «έξυπνες» ροές εργασίας παραμένουν υπό τον έλεγχό τους, διατηρώντας τη «φορητότητα» των δεξιοτήτων τους σε περίπτωση που αλλάξουν εργασιακό περιβάλλον.
Η τεχνητή νοημοσύνη, λοιπόν, δεν αναδιαμορφώνει απλώς τις θέσεις εργασίας, αλλά την ίδια την έννοια της πνευματικής ιδιοκτησίας στο γραφείο. Το κρίσιμο ερώτημα της γενιάς μας δεν είναι αν θα εργαζόμαστε με την AI, αλλά το ποιος θα κατέχει τη «νοημοσύνη» που παράγεται κατά τη διάρκεια αυτής της συνεργασίας.