Σε μια τελετή γεμάτη οπλικά συστήματα και εθνικιστικούς συμβολισμούς στις εγκαταστάσεις της HAVELSAN, ο Ταγίπ Ερντογάν εγκαινίασε την ένταξη του μη επανδρωμένου σκάφους Sancar στο τουρκικό ναυτικό.
Το νέο «απόκτημα» της Άγκυρας δεν είναι μια απλή κάμερα επιτήρησης, αλλά ένα επιθετικό drone-πλοίο, εξοπλισμένο για ανθυποβρυχιακό πόλεμο και ναρκαλίευση, σχεδιασμένο να ενισχύσει τις δυνατότητες κρούσης της Τουρκίας στη θάλασσα.
Το «περιτύλιγμα» της Γαλάζιας Πατρίδας
Ο Τούρκος Πρόεδρος, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο αλυτρωτικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» και της «Πατρίδας των Αιθέρων», επέλεξε αυτή τη φορά να εμφανιστεί ως «περιστερά της ειρήνης». Επικαλούμενος τα οράματα του Μπαρμπαρόσα και του Πιρί Ρέις, επιχείρησε να πείσει ότι το μόνο μέλημα της χώρας του είναι η «παγκόσμια ειρήνη», δηλώνοντας προκλητικά πως η Τουρκία δεν έχει βλέψεις σε «σπιθαμή εδάφους κανενός».
Διπλωματική υποχώρηση ή τακτικισμός;
Η «ήπια» ρητορική του Ερντογάν, παρά την επίδειξη στρατιωτικής ισχύος, δεν είναι τυχαία. Πρόκειται για μια προφανή προσπάθεια να μην διαταραχθεί το κλίμα μετά τις πρόσφατες επαφές του με τον Ντόναλντ Τραμπ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο Τούρκος ηγέτης φαίνεται να βάζει —προσωρινά— έναν «αστερίσκο» στις επεκτατικές του διεκδικήσεις, προκειμένου να εξυπηρετήσει την τρέχουσα διπλωματική ατζέντα, χωρίς όμως να σταματά ούτε λεπτό να χτίζει τον «Αιώνα της Τουρκίας» με όπλα που στοχεύουν απευθείας στο Αιγαίο.
Στην πραγματικότητα, η Άγκυρα συνεχίζει να εξοπλίζεται «μέχρι τα δόντια» με τεχνολογία αιχμής, την ώρα που ο Ερντογάν διαβεβαιώνει τη διεθνή κοινότητα ότι επιδιώκει μόνο τη σταθερότητα. Είναι η κλασική τουρκική στρατηγική: να κατασκευάζει επιθετικά εργαλεία και να τα βαφτίζει «όργανα ειρήνης».