Η Τουρκία εξετάζει το ενδεχόμενο αύξησης των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας και του φυσικού αερίου, σε μια συγκυρία κατά την οποία η διεθνής άνοδος του ενεργειακού κόστους εντείνει τις πιέσεις στα δημόσια οικονομικά και στις κρατικές επιδοτήσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες από πηγές με γνώση των διαβουλεύσεων, οι αυξήσεις θα μπορούσαν να εφαρμοστούν ακόμη και εντός του τρέχοντος μήνα, ενώ οι σχετικές αποφάσεις βρίσκονται υπό επεξεργασία, τόσο ως προς το εύρος όσο και ως προς τον χρόνο υλοποίησής τους. Κομβικό ρόλο στην τελική απόφαση διαδραματίζει η έγκριση του προέδρου της χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Η τουρκική κυβέρνηση επιδοτεί εδώ και χρόνια τους λογαριασμούς ηλεκτρικής ενέργειας και θέρμανσης των νοικοκυριών, επιχειρώντας να περιορίσει το κόστος διαβίωσης. Ωστόσο, η ενδεχόμενη αύξηση των τιμών εκτιμάται ότι θα δυσχεράνει την προσπάθεια συγκράτησης του πληθωρισμού, η οποία αποτελεί βασική προτεραιότητα της οικονομικής πολιτικής μετά από παρατεταμένη περίοδο έντονων ανατιμήσεων.
Παρότι ο ετήσιος πληθωρισμός επιβραδύνθηκε στο 30,9% τον Μάρτιο, χαμηλότερα από τις προβλέψεις, οι οικονομολόγοι εκτιμούν ότι οι πιέσεις θα ενταθούν εκ νέου τους επόμενους μήνες, ιδίως εάν διατηρηθούν υψηλά τα επίπεδα των διεθνών τιμών ενέργειας.
Όπως δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας, Αλπαρσλάν Μπαϊρακτάρ, εάν οι τιμές του πετρελαίου παραμείνουν στα τρέχοντα επίπεδα, το δημοσιονομικό κόστος για τη στήριξη της ενέργειας θα μπορούσε να φθάσει έως και τα 620 δισεκατομμύρια λίρες μέχρι το τέλος του έτους.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση επιχειρεί να συγκρατήσει τις τιμές των καυσίμων μέσω φορολογικών παρεμβάσεων, επαναφέροντας έναν μηχανισμό κλιμακωτής μείωσης φόρων, με στόχο τον περιορισμό του αντίκτυπου στον πληθωρισμό. Παράλληλα, εξετάζονται αλλαγές στον τρόπο κατανομής των επιδοτήσεων για το φυσικό αέριο, με πιθανή σύνδεση της κρατικής στήριξης με τα επίπεδα κατανάλωσης και τις τοπικές συνθήκες.
Η εξέλιξη αυτή αποτυπώνει τις αυξανόμενες δυσκολίες διαχείρισης της ενεργειακής κρίσης, καθώς η ισορροπία μεταξύ δημοσιονομικής αντοχής και κοινωνικής προστασίας καθίσταται ολοένα και πιο εύθραυστη.