Πέντε εβδομάδες μετά την έναρξη των εχθροπραξιών, η εικόνα της αρραγούς ενότητας στο Ισραήλ αρχίζει να θολώνει, δίνοντας τη θέση της σε μια βαθιά πολιτική και κοινωνική κρίση. Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, σε ένα πρόσφατο πολεμικό διάγγελμα με αφορμή το Εβραϊκό Πάσχα, επέλεξε να χρησιμοποιήσει βαρύγδουπες βιβλικές αναφορές, παρομοιάζοντας τις ισραηλινές επιχειρήσεις με τις «Δέκα Πληγές του Φαραώ».
Ωστόσο, η πραγματικότητα τον διέψευσε γρήγορα, καθώς ένα νέο σφοδρό κύμα ιρανικών πυραύλων υπενθύμισε ότι, παρά την οργισμένη ρητορική, οι στρατηγικοί συσχετισμοί επί του πεδίου παραμένουν σχεδόν αμετάβλητοι.
Η κατάρρευση της εμπιστοσύνης στην Ηγεσία
Παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των πολιτών εξακολουθεί να στηρίζει τη στρατιωτική δράση, τα στοιχεία του Ινστιτούτου Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS) αποκαλύπτουν μια ραγδαία διάβρωση της εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση.
Προσδοκίες για το Ιράν: Το ποσοστό όσων πίστευαν στην κατάρρευση του ιρανικού καθεστώτος κατρακύλησε από το 70% στο 43,5%.
Πυρηνικό Πρόγραμμα & Εξοπλισμοί: Η πίστη στην ικανότητα του Ισραήλ να εξουδετερώσει τις πυρηνικές υποδομές και το βαλλιστικό οπλοστάσιο της Τεχεράνης υποχωρεί σταθερά.
Στρατηγική Ασάφεια: Ο δημοσιογράφος Άβι Ισαχάροφ επισημαίνει ότι ο Νετανιάχου έχει εγκλωβίσει τη χώρα σε έναν πόλεμο του οποίου ο τελικός σκοπός και το σχέδιο εξόδου παραμένουν άγνωστα στους πολίτες.
Εσωτερικά μέτωπα: Προϋπολογισμός και στρατολογία
Η δυσαρέσκεια τροφοδοτείται περαιτέρω από αμφιλεγόμενες νομοθετικές πρωτοβουλίες. Η ψήφιση του προϋπολογισμού για το 2026 θεωρείται από πολλούς ως ένα «φιλί ζωής» στον κυβερνητικό συνασπισμό, καθώς ευνοεί προκλητικά τους υπερορθόδοξους πολιτικούς συμμάχους του πρωθυπουργού, την ώρα που περικόπτονται δαπάνες για την υγεία και την παιδεία.
Το πιο «εκρηκτικό» ζήτημα παραμένει η εξαίρεση των υπερορθόδοξων από την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Ενώ οι έφεδροι εξαντλούνται υπηρετώντας σε πολλαπλά μέτωπα (Γάζα, Λίβανο, Συρία, Ιράν), ο στρατός καταγράφει έλλειμμα 15.000 στρατιωτών. Ο Αρχηγός του Επιτελείου έχει ήδη προειδοποιήσει για τον κίνδυνο κατάρρευσης του στρατεύματος, εάν δεν διευρυνθεί η βάση της στρατολογίας.
Στο κάδρο προστίθενται και κινήσεις που επιτείνουν τη διπλωματική απομόνωση του Ισραήλ, όπως η προώθηση της θανατικής ποινής για τρομοκρατικές επιθέσεις, μια απαίτηση της ακροδεξιάς πτέρυγας της κυβέρνησης. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Γιαΐρ Λαπίντ, και ο Γιαΐρ Γκολάν των Δημοκρατικών, κάνουν λόγο για «αλαζονεία» και «τρέλα» που οδηγούν τη χώρα σε διεθνείς κυρώσεις και οικονομικό μαρασμό, βλάπτοντας ανεπανόρθωτα την επιστήμη και την οικονομία του Ισραήλ.