Η Βενεζουέλα εισέρχεται σε μια φάση πρωτοφανούς οικονομικής κινητικότητας, καθώς η απομάκρυνση του Νικολάς Μαδούρο από τις αμερικανικές δυνάμεις άνοιξε δρόμους που επί δεκαετίες παρέμεναν κλειστοί.
Παρά το γεγονός ότι η εξουσία ασκείται από τη μεταβατική κυβέρνηση της Ντέλσι Ροντρίγκες, το κλίμα στο Καράκας αλλάζει άρδην, με την επιστροφή επενδυτών, την επαναλειτουργία πρεσβειών και την απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων να αναζωπυρώνουν τις ελπίδες των πολιτών.
Η χώρα φαίνεται να αποφεύγει το χάος που πολλοί προέβλεπαν, αν και ο κρατικός μηχανισμός παραμένει διάτρητος από τα κατάλοιπα του παλαιού καθεστώτος.
Στο παρασκήνιο έχει διαμορφωθεί μια ιδιότυπη συνθήκη συνδιαχείρισης της εξουσίας μεταξύ της Ουάσινγκτον και της κυβέρνησης Ροντρίγκες. Η κυβέρνηση Τραμπ δείχνει να ιεραρχεί την ανάσταση της πετρελαϊκής βιομηχανίας και της οικονομίας πάνω από τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, γεγονός που δημιουργεί μια παράδοξη ισορροπία.
Ενώ οι πόροι από το πετρέλαιο και τα μεταλλεύματα μπορούν να δώσουν την απαραίτητη ώθηση στην αγορά, υπάρχει ο φόβος ότι η έλλειψη ισχυρών θεσμών θα μπορούσε να μετατρέψει αυτόν τον νέο πλούτο σε εργαλείο σταθεροποίησης μιας νέας αυταρχικής ελίτ.
Η αναβίωση του τομέα των υδρογονανθράκων αποτελεί το κεντρικό στοίχημα για την Ουάσινγκτον, η οποία έχει θέσει υπό τον έλεγχό της τα έσοδα από τις πωλήσεις πετρελαίου. Ήδη, το νέο ρυθμιστικό πλαίσιο απελευθερώνει τον κλάδο, διαλύοντας τους περιορισμούς που ίσχυαν από τη δεκαετία του '70, ενώ παράλληλα ξεκινά η εκμετάλλευση των τεράστιων κοιτασμάτων χρυσού και άλλων ορυκτών.
Σημαντικό ρόλο στην ανάκαμψη αναμένεται να παίξει και η τεράστια βενεζουελάνικη διασπορά, η οποία πέρα από τα δισεκατομμύρια δολάρια των εμβασμάτων, διαθέτει την τεχνογνωσία και το κεφάλαιο που απαιτούνται για την ανοικοδόμηση των υποδομών της χώρας.
Παρά την οικονομική ευφορία, το πολιτικό μέλλον παραμένει το μεγάλο «αγκάθι». Η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, η οποία συγκεντρώνει συντριπτικά ποσοστά δημοτικότητας, πιέζει για άμεσες και δίκαιες εκλογές, σε αντίθεση με τη Ροντρίγκες που επιδιώκει την παράταση της παραμονής της στην εξουσία.
Η Ουάσινγκτον, απορροφημένη από τις γεωπολιτικές εντάσεις με το Ιράν, φαίνεται να ανέχεται την τρέχουσα κατάσταση προκειμένου να διασφαλίσει τη σταθερότητα. Ωστόσο, η πραγματική δημοκρατική μετάβαση θα κριθεί από το αν οι επερχόμενες κάλπες θα διεξαχθούν με όρους θεσμικής ακεραιότητας ή αν θα αποτελέσουν απλώς ένα επικοινωνιακό προπέτασμα για τη διατήρηση του status quo.