Σε μία σημαντική αποκάλυψη αναφορικώς με το ρόλο που θα κληθούν να διαδραματίσουν στο εγγύς μέλλον όσες από τις φρεγάτες τύπου “Standard” (“S”) του ΠΝ διατηρηθούν στη δύναμή του, προέβη ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης κ. Νίκος Δένδιας στο πλαίσιο του Defence Side Event, που διοργάνωσε το Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) στο πλαίσιο των Παναθηναίων, με θέμα “Naval Power in a Charging Security Environment”.
Ο κ. Δένδιας, σε συζήτηση με τον συνιδρυτή και Διευθύνοντα Σύμβουλο της “Saronic Technologies” κ. Ντίνο Μαυρούκα (Dino Mavrookas) και τον εκλεκτό συνάδελφοι Βασίλη Νέδο, και απαντώντας σε σχετικό ερώτημα του τελευταίου για το που ακριβώς είμαστε και που θέλουμε να πάμε για τα θέματα του Πολεμικού Ναυτικού, μεταξύ άλλων, τόνισε τα εξής:
«…Άρα, το πρώτο πράγμα που έπρεπε να γίνει όταν η χώρα βγήκε από την κρίση, είναι να αναπληρώσουμε αυτό το κενό που είχαμε στις μεγάλες μας πλατφόρμες και νομίζω ότι είμαστε σε μια αξιοπρεπή βάση. Έχουμε ή θα έχουμε τέσσερα εξαιρετικά γαλλικά βαπόρια, τις FDI, κατά την ταπεινή μου γνώμη στο configuration που εμείς θέλουμε, που είναι standard 2 plus++, ίσως το καλύτερο βαπόρι στον πλανήτη σε αυτή την κατηγορία.
Από εκεί και πέρα, έχουμε μια αρχική συμφωνία με τους Ιταλούς για να πάρουμε 2+2 “Bergamini”, επίσης εξαιρετικά πλοία. Με τη βοήθεια και των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά θα κάνουμε ένα πρόγραμμα εκσυγχρονισμου -ήδη έχει υπογραφεί- των τεσσάρων ΜΕΚΟ και κρατώντας και σε ρόλο πια όμως κορβέτας, έναν αριθμό από τις παλιές μας “Kortenaer”, τις φρεγάτες μας “S”. Νομίζω το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό με τις υπόλοιπες μονάδες θα είναι σε μια εξαιρετική κατάσταση εάν το δούμε συμβατικά…»
Αναφορικώς με το ρόλο που θα κληθεί να διαδραματίσει στο μέλλον το ΠΝ αντιμετωπίζοντας επιπλέον – εκτός των άλλων – και σμήνη μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας
«…Η παλιά σύλληψη όσον αφορά το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ιστορικά, στην Πατρίδα μας, είναι «το Ναυτικό μας προστατεύει το Αιγαίο, ο Στρατός την στεριά, το Ναυτικό τη θάλασσα, η Αεροπορία τον αέρα. Εντάξει, αυτονόητο!». Όχι, δεν είναι πια αυτονόητο. Είναι ετερονόητο. Εν πολλοίς πια, οι μεγάλες μας πλατφόρμες δεν έχουν χώρο μέσα σε μια κλειστή θάλασσα, η οποία είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη θάλασσα για μια μεγάλη πλατφόρμα.
Άρα λοιπόν, η λογική είναι ότι οι μεγάλες μας πλατφόρμες, οι οποίες έχουν πάντα βέβαια τον παραδοσιακό τους ρόλο, όμως πρέπει να λειτουργούν μέσα σε ένα περιβάλλον που να μην είναι εκτεθειμένες, σε μια επιχείρηση από τη στεριά με την οποία ένα πολύ μικρό drone θαλάσσης που αξίζει 50 ή 100 χιλιάδες ευρώ να καταστρέψει μια Φρεγάτα η οποία αξίζει 1 δισεκατομμύριο. Και θα μπορούσε βεβαίως, δεν θα ήταν ένα μεμονωμένο, θα ήταν ένα σμήνος ολόκληρο, από δέκα, είκοσι, εκατό, πεντακόσια; Και πάλι θα ήταν πολύ πιο φθηνό από τον ίδιο τον Στόλο!
Άρα λοιπόν, η λογική είναι να μπορέσει το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό να λειτουργήσει με έναν συνδυασμό αυτόνομων σκαφών είτε επάνω στη θάλασσα, είτε κάτω από τη θάλασσα και να μπορέσει να χρησιμοποιήσει σαν στρατηγικά εργαλεία της τις μεγάλες του πλατφόρμες, ώστε να μπορούν και αυτές οι οποίες -σημειώνω πια για πρώτη φορά στην ιστορία μας θα έχουν τη δυνατότητα να έχουν στρατηγικά όπλα- να μπορέσουν να παίξουν τον βαρύ ρόλο που το μέγεθός τους και το κόστος τους επιβάλλει.
Καταλαβαίνω πάρα πολύ καλά αυτό που είπε ο κύριος Μαυρούκας πριν. Καταλαβαίνω επίσης, καταλαβαίνουμε όλοι, ότι αυτή είναι η απάντηση στις ανάγκες του αύριο, δηλαδή η δυνατότητα να μπορούν να παράγονται μεγάλοι αριθμοί από μικρού κόστους, αυτόνομες πλατφόρμες, οι οποίες με τη λογική των σμηνών -Swarm Technology- να μπορούν να καλύψουν γεωγραφικούς χώρους. Ιδίως δε σε αρχιπελαγικούς χώρους όπως το Αιγαίο, θεωρώ ότι εδώ θα έχουν ένα πάρα πολύ σημαντικό ρόλο. Άλλωστε, μην κοροϊδευόμαστε τώρα. Ξέρουμε αν κοιτάξουμε την απέναντι ακτή του Αιγαίου, η Τουρκία έχει παράξει έναν πολύ μεγάλο αριθμό, ίσως όχι τόσο εξελιγμένης τεχνολογίας, αλλά έναν πολύ μεγάλο αριθμό από drones θαλάσσης…»
Για το αν θα μπορούσε η Ελλάδα να κάνει συνεργασίες με εταιρείες του εξωτερικού προκειμένου να πάρει και κάποια τεχνογνωσία;
«…Και βεβαίως ψάχνουμε για διεθνείς εταίρους. Δεν τα ξέρουμε όλα, δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας. Ενδιαφερόμαστε όμως αυτή η εταιρική σχέση, ξαναλέω, το λέω τρίτη φορά για να γίνει κατανοητό, να μην είναι μια σχέση αγοραστή προς πωλητή, αλλά μία σχέση συνεταίρου, ο οποίος θα αποκτήσει τεχνογνωσία, θα μπορέσει να την αναπτύξει και να την επανεξάγει. Διότι πλέον και εμείς με τη σειρά μας ανήκουμε σε μια σημαντική αγορά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια σημαντική αγορά και η Ευρωπαϊκή Ένωση τα επόμενα χρόνια θα καταναλώσει πολλά χρήματα στην Άμυνα. Και πρέπει να πω και το εξής; είμαι διακηρυγμένα επικριτικός απέναντι στον κανονισμό SAFE και τολμώ να πω και θα με συγχωρήσετε να το πω, έχω απόλυτο δίκιο σε αυτό…»
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Μαυρούκας ηγείται του σχεδίου αναπτύξεως προϊόντων, σε εφαρμογή του στρατηγικού οράματος της εταιρείας “Saronic Technologies” και πρόκειται για πρώην – επί 11ετία – στέλεχος των φημισμένων SEAL του Αμερικανικού Ναυτικού, με τους οποίους πραγματοποίησε 8 (“Tour of Duty”) σε εμπόλεμες ζώνες, ενώ είναι κάτοχος MBA από το Wharton School of Business και πτυχίου BS Ηλεκτρολόγου Μηχανικού και Μηχανικού Υπολογιστών από το Πανεπιστήμιο Rutgers.
Στην προαναφερθείσα συζήτηση παρέστησαν επίσης οι Αρχηγοί ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Δημήτριος Χούπης, ΓΕΝ Αντιναύαρχος Δημήτριος – Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ, ΓΕΑ Αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης, ο Υπαρχηγός ΓΕΣ Αντιστράτηγος Ανδρέας Κορωνάκης, ο Γενικός Διευθυντής Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) του ΥΠΕΘΑ Υποστράτηγος Ιωάννης Μπούρας και ο Διευθυντής του ΣΤ’ Κλάδου του ΓΕΕΘΑ Υποστράτηγος Γεώργιος Πανούσης, καθώς επίσης και ο Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά κ. Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.