Σε έναν απρόσμενο διπλωματικό κόμβο εξελίσσεται το Πακιστάν, καθώς η χώρα φιλοξενεί αυτή την εβδομάδα έναν νέο γύρο κρίσιμων συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στο Ιράν.
Παρά το γεγονός ότι το Ισλαμαμπάντ δεν αναγνωρίζει το Ισραήλ και οι σχέσεις του με την Ουάσιγκτον είχαν περάσει από περιόδους έντονης ψυχρότητας, η πακιστανική ηγεσία κατάφερε να επαναπροσδιορίσει τη θέση της, υιοθετώντας μια άκρως «συναλλακτική» διπλωματία που φαίνεται να ταιριάζει στο στυλ του Ντόναλντ Τραμπ.
Σύμφωνα με αναλυτές και στελέχη της χώρας, το Πακιστάν «διάβασε» επιτυχημένα τον Αμερικανό Πρόεδρο, προσφέροντας μια δέσμη συνεργασίας που βασίζεται στο τρίπτυχο: κρυπτονομίσματα, κρίσιμα ορυκτά και αντιτρομοκρατία.
Οι κινήσεις καλής θέλησης, όπως ο εντοπισμός δραστών επιθέσεων κατά Αμερικανών και οι επενδυτικές συμφωνίες που συνδέονται ακόμη και με την επιχειρηματική οικογένεια του Τραμπ, μετέτρεψαν τις παλαιότερες κατηγορίες για «ψέματα» σε μια στενή προσωπική σχέση, με τον Τραμπ να αποκαλεί πλέον τον στρατηγό Ασίμ Μουνίρ «αγαπημένο του στρατάρχη».
Διπλωματική λάμψη vs Εσωτερική κρίση
Παρά τη διεθνή αναβάθμιση του ρόλου του, το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια ζοφερή πραγματικότητα στο εσωτερικό του:
Οικονομική κατάρρευση: Το εθνικό νόμισμα έχει υποτιμηθεί δραματικά και το κόστος ζωής πνίγει τους πολίτες.
Ενεργειακή ασφυξία: Ο πόλεμος στο Ιράν έχει «παραλύσει» τις εισαγωγές καυσίμων μέσω των Στενών του Ορμούζ, επιδεινώνοντας την κρίση.
Αμφιβολίες για την ουσία: Πολλοί ειδικοί, όπως ο πρώην σύμβουλος του Λευκού Οίκου Τζόσουα Γουάιτ, προειδοποιούν ότι αυτές οι συμφωνίες μπορεί να είναι περισσότερο «βιτρίνα» παρά ουσιαστική λύση για τα δομικά προβλήματα της χώρας.
Ενώ η πακιστανική ηγεσία προτείνει τον Τραμπ για Νόμπελ Ειρήνης, επιδιώκοντας να εξασφαλίσει αμερικανικά στηρίγματα, η κοινή γνώμη παραμένει συγκρατημένη, αμφιβάλλοντας αν η νέα αυτή διπλωματική επιτυχία θα καταφέρει να βελτιώσει την καθημερινότητα σε μια χώρα που δοκιμάζεται οικονομικά.