Παρά την αρχική στρατιωτική σύμπλευση ΗΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν, οι δύο χώρες βρίσκονται πλέον σε τροχιά σοβαρής σύγκρουσης σχετικά με το μέλλον και τον τερματισμό των επιχειρήσεων. Οι Ντόναλντ Τραμπ και Μπένιαμιν Νετανιάχου δέχονται εκ διαμέτρου αντίθετες πιέσεις από τα εσωτερικά τους ακροατήρια ενόψει των εκλογών του φθινοπώρου, γεγονός που αναδεικνύει βαθιές στρατηγικές διαφωνίες.
Ο Αμερικανός πρόεδρος επιδιώκει άμεσα μια διπλωματική διευθέτηση για να αποκατασταθεί η ναυσιπλοΐα στο Στενό του Ορμούζ, να απομακρυνθεί το εμπλουτισμένο ουράνιο από το Ιράν και να συγκρατηθούν οι τιμές της ενέργειας που πλήττουν την πολιτική του βάση.
Στον αντίποδα, η Wall Street Journal αποκαλύπτει ότι ο Νετανιάχου πιέζεται ασφυκτικά στο εσωτερικό του Ισραήλ να κλιμακώσει τις επιθέσεις κατά της Χεζμπολάχ στον Λίβανο, η οποία αποτελεί τον κεντρικό σύμμαχο της Τεχεράνης στην περιοχή.
Το παρασκήνιο των τεταμένων τηλεφωνημάτων και η οργή Τραμπ
Η ένταση κορυφώθηκε όταν το Ιράν έθεσε ως όρο για τη διενέργεια συνομιλιών με την Ουάσιγκτον την κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολάχ. Αν και επιτεύχθηκε μια εύθραυστη συμφωνία να σταματήσει η οργάνωση τις επιθέσεις και το Ισραήλ να μην πλήττει τη Βηρυτό, οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν εκτός της λιβανέζικης πρωτεύουσας.
Όταν ο Νετανιάχου αποφάσισε να ξεκινήσει νέα μεγάλη επιχείρηση κατά της Χεζμπολάχ, οι Αμερικανοί σύμβουλοι προειδοποίησαν τον Τραμπ ότι αυτό θα κατέστρεφε τις διαπραγματεύσεις με το Ιράν. Ακολούθησαν δύο εξαιρετικά τεταμένες τηλεφωνικές επικοινωνίες.
Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το δημοσίευμα, ο Τραμπ εξοργίστηκε με την επιμονή του Νετανιάχου και, υψώνοντας τον τόνο της φωνής του, του ξεκαθάρισε ότι πρέπει να σταματήσει τους βομβαρδισμούς στη Βηρυτό, τονίζοντας χαρακτηριστικά πως χωρίς την αμερικανική υποστήριξη ο Ισραηλινός πρωθυπουργός «θα βρισκόταν στη φυλακή», αναφερόμενος εμμέσως στις δικαστικές περιπέτειες του Νετανιάχου για διαφθορά.
Η σκληρή γλώσσα του Τραμπ δεν είναι καινούργια, καθώς στο παρελθόν είχε κατηγορήσει ιδιωτικά τον Ισραηλινό ηγέτη ότι καταστρέφει τους σχεδιασμούς του με τις επιχειρήσεις στη Γάζα. Η κατάσταση αυτή αποδεικνύει πόσο δύσκολη είναι πλέον η διατήρηση της συμμαχίας τους, με τον Τραμπ να δηλώνει πρόσφατα με νόημα για τον Νετανιάχου ότι «θα κάνει ό,τι του πω», ξεκαθαρίζοντας ότι η Ουάσιγκτον έχει τον πρώτο λόγο.
Οι όροι για την άρση των κυρώσεων και οι εσωτερικές αντιδράσεις
Από την πλευρά του, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, προσπάθησε κατά τη διάρκεια ακρόασης στο Κογκρέσο να αποσυνδέσει τις συνομιλίες Ισραήλ-Λιβάνου από το ιρανικό ζήτημα, κατηγορώντας την Τεχεράνη ότι επιχειρεί να σαμποτάρει τη σταθερότητα για να παρουσιαστεί ως ρυθμιστής των εξελίξεων.
Ο Ρούμπιο κατέστησε σαφές ότι η άρση των αμερικανικών κυρώσεων προς το Ιράν θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από την πλήρη εγκατάλειψη του πυρηνικού του προγράμματος και τον έλεγχο του εμπλουτισμένου ουρανίου.
Στην ίδια ακρόαση, οι Δημοκρατικοί άσκησαν δριμεία κριτική, με τον γερουσιαστή Κρις Βαν Χόλεν να χαρακτηρίζει «ανόητη και απερίσκεπτη» την απόφαση του Τραμπ να ακολουθήσει τυφλά τα πολεμικά σχέδια του Νετανιάχου.
Πολιτικό κόστος και η εικόνα «προτεκτοράτου»
Το αμυντικό κατεστημένο του Ισραήλ ανησυχεί βαθύτατα ότι οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν σε πρόωρες παραχωρήσεις προς το Ιράν, προκειμένου να κλείσουν το μέτωπο, προτού εξασφαλίσουν ουσιαστικές εγγυήσεις για την υπαρξιακή απειλή που συνιστά το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ο Τραμπ δέχεται επικρίσεις από επιρροή στελέχη του κινήματος MAGA, όπως ο Τάκερ Κάρλσον, που αμφισβητούν την τυφλή στήριξη στο Ισραήλ λόγω του οικονομικού κόστους.
Την ίδια στιγμή, οι παρεμβάσεις του Λευκού Οίκου προκαλούν τριγμούς και στο πολιτικό σκηνικό του Ισραήλ. Ο αρχηγός της ισραηλινής αντιπολίτευσης, Γιαΐρ Λαπίντ, εξαπέλυσε επίθεση κατά της κυβέρνησης, δηλώνοντας ότι οι υποχωρήσεις του Νετανιάχου απέναντι στις απαιτήσεις του Τραμπ υποβαθμίζουν τη χώρα, κάνοντάς την να μοιάζει με ένα πλήρως εξαρτημένο προτεκτοράτο των Ηνωμένων Πολιτειών.