Σε εξέλιξη βρίσκεται η επιχείρηση του Ισραήλ στον νότιο Λίβανο, με τις ένοπλες δυνάμεις του να κλιμακώνουν τις επιθέσεις σε δύο πόλεις-κλειδιά, τη Ναμπατίγια και την Τύρο, επιδιώκοντας να προκαλέσουν έναν «στρατιωτικό σεισμό» στα μετόπισθεν του μετώπου.
Οι δύο αυτές πόλεις αποτελούν τους βασικούς γεωγραφικούς και επιχειρησιακούς πυλώνες της περιοχής. Στόχος των ισραηλινών πληγμάτων είναι η πλήρης αναδιαμόρφωση της ισορροπίας δυνάμεων στο πεδίο, μέσα από τη διακοπή των γραμμών ανεφοδιασμού και τον δραστικό περιορισμό της κινητικότητας των δυνάμεων του Λιβάνου.
Στο επίκεντρο των επιχειρήσεων βρίσκεται η Ναμπατίγια, η μεγαλύτερη πόλη του νότου, η οποία λειτουργεί ως ο κεντρικός χερσαίος κόμβος της περιοχής. Βρισκόμενη 15 χιλιόμετρα βόρεια του ποταμού Λιτάνι και 30 χιλιόμετρα από τα ισραηλινά σύνορα, η πόλη ελέγχει ένα πυκνό δίκτυο στρατηγικών οδών που συνδέουν τον ανατολικό με τον κεντρικό τομέα.
Επιπλέον, η εγγύτητά της σε κρίσιμα υψώματα, όπως το ιστορικό κάστρο Σακίφ, προσφέρει μοναδικό πλεονέκτημα για τον έλεγχο και την επιτήρηση της ευρύτερης ζώνης. Η στρατιωτική πίεση που ασκείται εκεί αποσκοπεί στην απομόνωση της πόλης από την επαρχία της και στην επέκταση της ζώνης πυρός βόρεια του Λιτάνι.
Παράλληλα, το Ισραήλ σφυροκοπά και την ιστορική πόλη της Τύρου, η οποία αποτελεί την πύλη της νότιας ακτογραμμής. Η Τύρος, χτισμένη ως χερσόνησος στη Μεσόγειο και σε απόσταση μόλις 20 χιλιομέτρων από τα σύνορα, είναι ο βασικός παραθαλάσσιος συγκοινωνιακός κόμβος που συνδέει τον νότο με τη Σιδώνα και τη Βηρυτό. Οποιοδήποτε πλήγμα στην Τύρο τραντάζει άμεσα τις γραμμές μεταφοράς και επικοινωνίας κατά μήκος της ακτής.
Εγκλωβίζοντας ταυτόχρονα αυτούς τους δύο πυλώνες –τη Ναμπατίγια στην ενδοχώρα και την Τύρο στα παράλια– ο ισραηλινός στρατός επιχειρεί να παραλύσει τις μετακινήσεις στο νότιο Λίβανο και να επιβάλει μια νέα, τετελεσμένη πραγματικότητα στη ζώνη των συγκρούσεων.