Δραματικές διαστάσεις λαμβάνει η καταστροφή στη Βενεζουέλα, καθώς οι επιβεβαιωμένοι νεκροί από τους δύο ισχυρούς σεισμούς έφτασαν τους 1.450, ενώ οι αγνοούμενοι ξεπερνούν τις 50.000. Το κρίσιμο πρώτο 72ωρο για τον εντοπισμό επιζώντων έχει πλέον περάσει, με τα σωστικά συνεργεία να έχουν καταφέρει μόλις 40 διασώσεις, την ώρα που η οργή των συγγενών για τις καθυστερήσεις και τους κυβερνητικούς περιορισμούς φουντώνει.
Χαρακτηριστικό είναι το κλίμα στην πόλη Λα Γκουάιρα, όπου η κυβέρνηση περιόρισε την πρόσβαση ακόμη και σε εθελοντές. «Τι χρειάζονται τα όπλα; Πάρε φτυάρι να βοηθήσεις!», φώναζε απελπισμένος πατέρας σε στρατιώτη, ψάχνοντας τα δύο του παιδιά στα συντρίμμια.
Παρά την απόγνωση, τα «θαύματα» δεν λείπουν, καθώς περίπου 78 ώρες μετά τα Ρίχτερ, ένα βρέφος, δύο γυναίκες, ένα 9χρονο παιδί και ένας πατέρας με τον γιο του ανασύρθηκαν ζωντανοί από τα ερείπια.
Ανθρωπιστική Κρίση και Διεθνής Κινητοποίηση
Η προσωρινή πρόεδρος της χώρας, Ντέλσι Ροντρίγκεζ, αντιμετωπίζει τη δημόσια αγανάκτηση για την έλλειψη εξοπλισμού και υποδομών. Η ίδια ανακοίνωσε ότι 12.721 άνθρωποι έχουν μείνει άστεγοι, ενώ υποσχέθηκε ότι οι έρευνες θα συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι έως και 6,76 εκατομμύρια άνθρωποι θα χρειαστούν άμεσα στέγη, νερό και βασικά είδη πρώτης ανάγκης, ενώ η Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ (USGS) δίνει 48% πιθανότητα για νέο καταστροφικό μετασεισμό άνω των 5 Ρίχτερ μέσα στην εβδομάδα.
Στην περιοχή φτάνει ήδη διεθνής βοήθεια από 24 χώρες, με 521 τόνους εφοδίων, 2.700 διασώστες και 86 εκπαιδευμένα σκυλιά. Παράλληλα, οι ΗΠΑ έθεσαν σε λειτουργία έναν διάδρομο στο αεροδρόμιο του Καράκας για τη μεταφορά βοήθειας με στρατιωτικά αεροσκάφη.
Γιατί Κατέρρευσαν τα Κτίρια
Με αφορμή την καταστροφή, ο Ραφαέλε Ντε Ρίζι, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, εξήγησε στον ιστότοπο The Conversation τους λόγους της βιβλικής καταστροφής.
Όπως τόνισε, το μικρό εστιακό βάθος των σεισμών, η παλαιότητα, η κακή συντήρηση των κτιρίων και οι τοπικές εδαφικές συνθήκες οδήγησαν σε μαζικές καταρρεύσεις τύπου «τηγανίτας» (pancake collapse), όπου οι όροφοι στοιχάχτηκαν ο ένας πάνω στον άλλο επειδή οι κολόνες έσπασαν απότομα.
Αντίθετα, ο σύγχρονος αντισεισμικός σχεδιασμός εφαρμόζει τη μέθοδο όπου οι ζημιές γίνονται ελεγχόμενα στα δοκάρια, αφήνοντας τις κολόνες όρθιες για να προλάβει ο κόσμος να βγει. Αυτό εξηγεί και γιατί πολλά κτίρια που έμειναν όρθια θα κατεδαφιστούν τελικά: ο στόχος είναι να σωθούν οι άνθρωποι και όχι τα ντουβάρια. Αν ένα κτίριο πάρει μόνιμη κλίση ή υποστεί τεράστια ζημιά, η επισκευή του είναι ασύμφορη.
«Τα κτίρια "θυσιάζονται" για να σωθούν οι άνθρωποι», καταλήγει ο καθηγητής, επισημαίνοντας ότι οι μετασεισμικές κατεδαφίσεις επιβεβαιώνουν την επιτυχία της βασικής αρχής της αντισεισμικής προστασίας.