Σε μια στρατηγική αναβάθμιση των αμφίβιων και εκστρατευτικών του δυνατοτήτων προχωρά το Ισραήλ, προμηθευόμενο πέντε νέα, ευέλικτα αποβατικά σκάφη τύπου Triton.
Η κίνηση αυτή, σύμφωνα με δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας Israel Hayom, συμπίπτει χρονικά με τις αυξανόμενες ανησυχίες των στρατιωτικών κύκλων της χώρας, οι οποίοι πλέον εξετάζουν με συστηματικό τρόπο το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός μελλοντικού «τουρκικού μετώπου» στην Ανατολική Μεσόγειο.
Τα νέα ταχύπλοα Triton έρχονται να προστεθούν στα θηριώδη, αμερικανικής κατασκευής αποβατικά INS Nahshon και INS Komemiyut, αποκαθιστώντας μια αμφίβια ικανότητα που το Ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό είχε παραμελήσει για δεκαετίες.
Ο συνδυασμός μεγάλων και μικρών σκαφών επιτρέπει στον ισραηλινό στρατό να πραγματοποιεί αιφνιδιαστικές αποβάσεις ειδικών δυνάμεων, να μεταφέρει βαριά τεθωρακισμένα και να δημιουργεί προσωρινά προγεφυρώματα σε εχθρικές ακτές χωρίς την ανάγκη οργανωμένων λιμανιών.
Αν και στον τρέχοντα πόλεμο δεν έχει πραγματοποιηθεί αμφίβια επιχείρηση μεγάλης κλίμακας, η στρατιωτική ηγεσία θεωρεί ότι η ύπαρξη αυτού του στόλου αναγκάζει τους αντιπάλους, όπως τη Χεζμπολάχ στον Λίβανο, να διασπείρουν τις δυνάμεις τους για τη φύλαξη των ακτών τους.
Ωστόσο, η πιο εντυπωσιακή πτυχή της νέας αυτής στρατηγικής είναι η μεταβολή στον τρόπο που το Τελ Αβίβ αξιολογεί πλέον την Άγκυρα. Αν και η Τουρκία παραμένει μέλος του ΝΑΤΟ και δεν χαρακτηρίζεται επίσημα ως εχθρικό κράτος, η ρητορική του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, η τουρκική διείσδυση στη Συρία και η προσπάθεια της Άγκυρας να κυριαρχήσει στην Ανατολική Μεσόγειο έχουν θορυβήσει το Ισραήλ. Ο όρος «τουρκικό μέτωπο» χρησιμοποιείται πλέον ανοιχτά ως ένα μακροπρόθεσμο σενάριο απειλής.
Η ανησυχία αυτή εντάθηκε μετά τις πληροφορίες ότι η Άγκυρα πιέζει την κυβέρνηση των ΗΠΑ για την επιστροφή της στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35. Μια τέτοια εξέλιξη θα αμφισβητούσε ευθέως το ποιοτικό αεροπορικό πλεονέκτημα που διατηρεί το Ισραήλ στην περιοχή με τα δικά του F-35I Adir.
Παράλληλα, η Τουρκία διαθέτει ήδη έναν συντριπτικά μεγαλύτερο στόλο, με ναυαρχίδα το ελαφρύ αεροπλανοφόρο TCG Anadolu, γεγονός που δημιουργεί φόβους στους ισραηλινούς αμυντικούς κύκλους για πιθανή στρατηγική περικύκλωση και απειλή των θαλάσσιων οδών και των ενεργειακών τους εγκαταστάσεων.
Οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι αναγνωρίζουν ότι η προετοιμασία για μια ενδεχόμενη αντιπαράθεση με μια τόσο ισχυρή συμβατική δύναμη απαιτεί χρόνια σχεδιασμού, ενίσχυση της ναυτικής αεράμυνας και στενή συνεργασία με την αεροπορία. Ταυτόχρονα, το ναυτικό δόγμα της χώρας στρέφεται και προς την Ερυθρά Θάλασσα, με στόχο τη μόνιμη παρουσία πλοίων κοντά στα στενά του Μπαμπ ελ Μαντέμπ για την αντιμετώπιση των επιθέσεων από τους Χούθι της Υεμένης.
Η απόκτηση των νέων αποβατικών μέσων επιβεβαιώνει τη βαθιά μεταβολή της ισραηλινής στρατιωτικής φιλοσοφίας. Το Ισραήλ δεν περιορίζεται πλέον στην παθητική άμυνα των ακτών του, αλλά μετατρέπεται σταδιακά σε μια ναυτική δύναμη ικανή να προβάλλει ισχύ σε μακρινά θέατρα επιχειρήσεων, επιχειρώντας να προσαρμοστεί στα νέα γεωπολιτικά δεδομένα και τις ισορροπίες της Ανατολικής Μεσογείου.