Σε μια σημαντική επαναξιολόγηση της ενεργειακής τους στρατηγικής προχωρούν η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Καναδάς, χαλαρώνοντας τους αυστηρούς περιβαλλοντικούς κανονισμούς που είχαν θεσπίσει τα προηγούμενα χρόνια.
Σύμφωνα με ανάλυση της Wall Street Journal, η στροφή αυτή αποδίδεται στις έντονες ανησυχίες για τη μείωση της βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας και την παράλληλη εκτόξευση του κόστους ενέργειας, εξέλιξη που έρχεται να προστεθεί στην πλήρη αναθεώρηση της αμερικανικής κλιματικής πολιτικής από τη διοίκηση Τραμπ.
Στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το βάρος μετατοπίζεται πλέον από την απόλυτη προτεραιότητα της Πράσινης Συμφωνίας στην οικονομική βιωσιμότητα και την ενεργειακή ασφάλεια.
Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζεται η αποσυμφόρηση της αγοράς δικαιωμάτων εκπομπών άνθρακα —τα οποία επιβάρυναν σημαντικά τις τιμές του ρεύματος— καθώς και η παράταση της περιόδου πώλησης οχημάτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης πέραν του αρχικού σχεδιασμού.
Παράλληλα, πετρελαϊκοί κολοσσοί της Ευρώπης περιορίζουν τις δαπάνες τους σε πράσινες τεχνολογίες και επανεπενδύουν σε πιο κερδοφόρα έργα πετρελαίου και φυσικού αερίου, ενώ ενεργοβόρες βιομηχανίες προειδοποιούν για τον κίνδυνο «βιομηχανικής αυτοκτονίας» λόγω του υψηλού λειτουργικού κόστους.
Ανάλογη πορεία ακολουθούν η Βρετανία και ο Καναδάς. Η βρετανική κυβέρνηση επανεξετάζει τους υποχρεωτικούς στόχους μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση και εξετάζει την παραχώρηση νέων αδειών γεώτρησης στη Βόρεια Θάλασσα, επικαλούμενη μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση προς όφελος της οικονομίας.
Στον Καναδά, η ηγεσία προχώρησε στην κατάργηση του αμφιλεγόμενου φόρου άνθρακα για τους καταναλωτές, ενισχύοντας παράλληλα νέες υποδομές ορυκτών καυσίμων.
Παρά τις προειδοποιήσεις των επιστημόνων για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, καθίσταται σαφές ότι οι ανεπτυγμένες οικονομίες διστάζουν να αναλάβουν το δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος μιας επιταχυνόμενης πράσινες μετάβασης, θέτοντας σε αμφιβολία την επίτευξη των μακροπρόθεσμων κλιματικών στόχων.