Νέα τροπή στο σκάνδαλο του C4I με το άνοιγμα των λογαριασμών Σημίτη

Νέα τροπή στο σκάνδαλο του C4I με το άνοιγμα των λογαριασμών Σημίτη
Ενημερώθηκε: 19/11/18 - 02:51

Το άνοιγμα των λογαριασμών του Κώστα Σημίτη και του αδελφού του, Σπύρου, αλλά και των πρώην υπουργών Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και Ευάγγελου Μαλέσιου για το σύστημα ασφαλείας των Ολυμπιακών Αγώνων (C4I) σε συνθήκες… κανονικότητας θα ήταν μια κίνηση στο πλαίσιο της δικαστικής έρευνας, που θα έπρεπε να είχε αρχίσει από τo 2005 και να έχει ήδη τελειώσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Αντί γι’ αυτό, δικαστές, πολιτικοί και ένας ευρύτερος μηχανισμός επί δεκατρία χρόνια «πάγωσαν» τα πάντα, για μια προμήθεια που στοίχισε περίπου 254 εκατ. ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο. Κάποιοι θέλησαν να τη «φορτώσουν» και αυτή στο σκάνδαλο Siemens, αλλά τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά και κυρίως δραματικά.

Όλα άρχισαν όταν μετά το 2003 το μεγαλοστέλεχος της πανίσχυρης γαλλικής εταιρείας Thales Μισέλ Ζοσεράν απολύθηκε (κάποιοι έκαναν λόγο για παρατυπίες στο έργο του μετρό της Νίκαιας) και προσχώρησε στη γερμανική εταιρεία EADS. Μια προσεκτική έρευνα στα αρχεία της Thales από τις γερμανικές Αρχές, έπειτα από τη σχετική έφοδο που προηγήθηκε, κατέστησε επισήμως τον άλλοτε ισχυρό άνδρα της γαλλικής εξοπλιστικής εταιρείας από μεγαλοστέλεχος κατηγορούμενο και, μάλιστα, για μίζες σε κρατικούς αξιωματούχους ξένων χωρών (Γαλλία, Φιλιππίνες, Αργεντινή) και της Ελλάδας προκειμένου να εξασφαλίζει συμβόλαια για την εταιρεία του.

Με ισχυρή συνοδεία Γερμανών αστυνομικών, ο Ζοσεράν πέρασε τα σύνορα και κατέθετε επί εβδομάδες στην Εισαγγελία στο Παρίσι, όπου σε κλειστές αίθουσες καταγγέλλονταν σημεία και τέρατα: εκτός από τις μίζες που εκείνος έλεγε ότι κατέβαλε στον πρώην υπουργό Γιάννο Παπαντωνίου, κατονόμασε και τον πρώην πρωθυπουργό ότι πήρε μίζες για να ανατεθεί το έργο της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων στην αμερικανική SAIC και όχι στη γαλλική εταιρεία της οποίας ο ίδιος προΐστατο.

Το 2005, λίγο μετά την πτώση της κυβέρνησης του Κώστα Σημίτη, η καταγγελία Ζοσεράν δημοσιεύτηκε σε δύο ελληνικές εφημερίδες, αλλά κανένας εισαγγελέας δεν διέταξε έρευνα, παρόλο που δύο γαλλικές εφημερίδες επίσης αναδημοσίευσαν μέρος της κατάθεσης. Μάλιστα, ο Μισέλ Ζοσεράν προχώρησε σε συμβιβασμό με τις γαλλικές Αρχές, ενώ καταδικάστηκε για συκοφαντία από τον κ. Παπαντωνίου, που προσέφυγε στα γαλλικά δικαστήρια. Το ίδιο συνέβη και με τις γαλλικές εφημερίδες.

Η υπόθεση ανακινήθηκε όταν έπειτα από δώδεκα χρόνια κάποιοι επίμονοι εισαγγελείς και ανακριτές κατά της Διαφθοράς έστειλαν τον φάκελο Παπαντωνίου στη Βουλή και μαζί μέρος της κατάθεσης Ζοσεράν. Μάλιστα, στις αρχές του 2018 κατατέθηκε και αίτημα για δικαστική συνδρομή στη Γαλλία ούτως ώστε να καταθέσει ο Γάλλος στις ελληνικές ανακριτικές Αρχές.

Στο μεταξύ, βέβαια, είχε γίνει αντιληπτό ότι το σύστημα ασφαλείας δεν παραδόθηκε εγκαίρως στο Ελληνικό Δημόσιο, αλλά τέσσερα χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, και ουσιαστικά η υποψία για χρηματισμό «αγνώστων αξιωματούχων» φορτώθηκε στη Siemens. Η σχετική δίκη έχει ήδη αρχίσει με κατηγορουμένους Έλληνες, Γερμανούς και Αμερικανούς.

Ένα ακόμα εύρημα κινητοποίησε όμως την Αρχή κατά του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος: προ μηνών εντοπίστηκε έμβασμα του αδελφού του Κώστα Σημίτη, Σπύρου, να πηγαινοέρχεται από Ελβετία σε Γερμανία με ενδιάμεσο σταθμό τη χώρα μας. Προς έκπληξη εκείνων που έψαχναν τη λίστα των 45.000 εμβασμάτων, εντοπίστηκε ποσό 845.000 ευρώ, που εμφανιζόταν να ανήκει σε λογαριασμό από την Ελβετία με δικαιούχο υπεράκτια εταιρεία στις Μπαχάμες, να έρχεται στην Εμπορική Τράπεζα στην Αθήνα στις 21 Μαΐου του 2010, να μένει για πέντε μέρες και στη συνέχεια να καταλήγει στη Γερμανία. Η έκπληξη ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν εντοπίστηκε ο δικαιούχος της υπεράκτιας, που ήταν ο Σπύρος Σημίτης. Ο ίδιος με δήλωσή του το έχει παραδεχτεί και είχε πει ότι πρόκειται για χρήματα που προέρχονται από τη δουλειά του.

Πάντως, το έγγραφο δικαστικής συνδρομής προς τις ελβετικές Αρχές, που συντάχθηκε από την Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς, ήταν αρκετά καυστικό, αφού τον εμφάνιζε ως ύποπτο ξεπλύματος βρώμικου χρήματος και δωροδοκίας, συνδέοντας, μάλιστα, τις πράξεις αυτές με τη συγγενική του σχέση με τον πρώην πρωθυπουργό.

Λόγω των δημοσιευμάτων, η Αρχή κατά του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος διέταξε το άνοιγμα των λογαριασμών της οικογένειας Σημίτη αλλά και των υπουργών Χρυσοχοΐδη και Μαλέσιου, καθώς και του αντιπροσώπου της Thales στη χώρα μας, Λουκά Ρωμανού. Στο σπίτι του τελευταίου έχει γίνει έφοδος και έχουν εντοπιστεί σημειώσεις του με λεπτομέρειες για χρήματα που παραδίδονταν και για υποχρεώσεις που είχε. Ο συγκεκριμένος κατέγραφε τα πάντα.

Με το άνοιγμα των λογαριασμών Σημίτη δίνεται και νέα τροπή στην ανάκριση για την ανάθεση του C4I (δεύτερη τα τελευταία δέκα χρόνια), η οποία διενεργείται από τον ειδικό εφέτη ανακριτή Δημήτριο Ορφανίδη.

Ο συγκεκριμένος εξετάζει μάρτυρες σε αυτή τη φάση, αλλά είναι βέβαιο ότι θα ζητήσει ενημέρωση και για το άνοιγμα των λογαριασμών των πολιτικών που ζήτησε η Αρχή κατά του ξεπλύματος, αφού σχετίζεται με το σκάνδαλο που ερευνά.

ΠΗΓΗ: Το άρθρο είναι του δημοσιογράφου Ισίδωρου Μπέη και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Νέα Σελίδα».