Σε έναν εκτενή διπλωματικό κύκλο επαφών, την τελευταία εβδομάδα του Ιανουαρίου 2026, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν επιχείρησε να ενισχύσει τον στρατηγικό ρόλο της Μόσχας στον αραβικό κόσμο και ευρύτερα στη Μέση Ανατολή
Από την Ντόχα έως το Ριάντ και από το Κάιρο έως την Κωνσταντινούπολη, αλλά και σε αραβικά μέσα με έδρα το Λονδίνο, η κάλυψη της συνάντησης ανέδειξε όχι μία ενιαία «αραβική αντίδραση»
Όταν ο Βλαντίμιρ Πούτιν ανακοίνωσε για πρώτη φορά ότι θα φιλοξενούσε μια «Σύνοδο Ρωσίας–Αραβικού Κόσμου», το Κρεμλίνο φανταζόταν τους ηγέτες της περιοχής να πετούν στη Μόσχα για να συζητήσουν την περιφερειακή ασφάλεια και τις ενεργειακές σχέσεις, με τον Ρώσο ηγέτη να προεδρεύει, σημειώνει ο Guardian, σχολιάζοντας ότι η σύνοδος ακυρώθηκε και αυτό μαρτυρεί την μείωση της ρωσικής επιρροής.
Οι όποιες συμφωνίες των αραβικών χωρών δείχνουν να περιορίζονται στη συλλογική καταδίκη, χωρίς όμως να προχωρούν σε συλλογική προώθηση αντιποίνων ή στην κοινή ανάληψη δράσεων κατά των Ισραηλινών.
"Κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να αμυνθεί... Το παλαιστινιακό έθνος έχει το δικαίωμα να σταθεί ενάντια στον εχθρό που του κατέστρεψε τη ζωή" - Κάλεσμα στις μουσουλμανικές χώρες
Σε πολλά κράτη υπό σουνιτικά καθεστώτα στη Μέση Ανατολή, η δολοφονία του Χασάν Νασράλα αντιμετωπίστηκε με χλιαρές αντιδράσεις και μάλλον με σιωπή, κάνοντας για άλλη μια φορά σαφή τη διάσπαση μεταξύ των μουσουλμανικών πληθυσμών.
Στα τέλη Οκτωβρίου επιτράπηκε στους Αιγύπτιους να κάνουν κάτι που δεν τους επιτρεπόταν για χρόνια: να διαμαρτυρηθούν. Η κυβέρνηση δεν στηρίζει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Ωστόσο πριν από περίπου δυο εβδομάδες, ο Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι επέτρεψε τις διαδηλώσεις υπέρ των Παλαιστινίων.
