Η συνάντηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στο Mar-a-Lago, στις 29 Δεκεμβρίου, παρουσιάστηκε σε Ουάσιγκτον και Ιερουσαλήμ ως επιβεβαίωση της στρατηγικής σύμπλευσης των δύο πλευρών. Στον αραβικό κόσμο, ωστόσο, η εικόνα ήταν πολύ πιο σύνθετη και κατακερματισμένη, αντανακλώντας βαθιές περιφερειακές διαιρέσεις γύρω από τη Γάζα, το Ιράν, τον ρόλο της Τουρκίας, το μέλλον της Συρίας και την πολιτική λογική πίσω από τη νέα προσέγγιση Τραμπ–Νετανιάχου.
Από την Ντόχα έως το Ριάντ και από το Κάιρο έως την Κωνσταντινούπολη, αλλά και σε αραβικά μέσα με έδρα το Λονδίνο, η κάλυψη της συνάντησης ανέδειξε όχι μία ενιαία «αραβική αντίδραση», αλλά ένα μωσαϊκό ερμηνειών, διαμορφωμένων από εθνικά συμφέροντα, ιδεολογικές αφετηρίες και ανησυχίες για την επιστροφή της αμερικανικής διπλωματίας σε ένα προσωποκεντρικό και τελεσιγραφικό μοντέλο.
Το Al Jazeera υιοθέτησε έναν από τους πιο επικριτικούς τόνους, αμφισβητώντας το αφήγημα περί «νίκης» του Νετανιάχου. Σε ανάλυση που δημοσιεύθηκε στις 30 Δεκεμβρίου, υποστήριξε ότι η συνάντηση ανέδειξε περισσότερο περιορισμούς παρά εγγυήσεις, ιδίως σε ό,τι αφορά τη διακυβέρνηση της Γάζας και τον ρόλο της Τουρκίας στη Συρία. Το ρεπορτάζ του δικτύου εστίασε επίσης στη σκληρή ρητορική Τραμπ κατά της Χαμάς και του Ιράν, επισημαίνοντας ωστόσο ότι παραμένει ασαφές πώς και αν αυτή θα μεταφραστεί σε πράξη.
Αντίθετα, το Al Arabiya English, εκφράζοντας μια πιο φιλοδυτική και «κολπική» οπτική, κράτησε ουδέτερο, ενημερωτικό τόνο. Έδωσε έμφαση στις αμερικανικές προειδοποιήσεις προς το Ιράν, στη συζήτηση για την «επόμενη φάση» στη Γάζα και στον συμβολισμό της τιμητικής διάκρισης που ανακοινώθηκε για τον Νετανιάχου, παρουσιάζοντας τη συνάντηση κυρίως ως επίδειξη αποτροπής.
Η Asharq Al-Awsat, σαουδαραβικής ιδιοκτησίας, ανέδειξε κυρίως τη διάσταση της ασφάλειας, εστιάζοντας στις απειλές Τραμπ για νέα πλήγματα κατά του Ιράν, αλλά και στη σπάνια δημόσια διαφοροποίησή του από τον Νετανιάχου για την πολιτική στη Δυτική Όχθη – μια απόκλιση που χαρακτηρίστηκε περιορισμένη.
Από τουρκικής σκοπιάς, το TRT Arabic επικεντρώθηκε στα σημεία τριβής, παρουσιάζοντας τη συνάντηση ως μέρος μιας πολιτικής πιέσεων και διαπραγματεύσεων, σε συμφωνία με την επιδίωξη της Άγκυρας να εμφανιστεί ως κεντρικός περιφερειακός παίκτης.
Πιο έντονα επικριτική ήταν η προσέγγιση του Middle East Monitor, το οποίο περιέγραψε τη συνάντηση ως ενίσχυση της ισραηλινής «ατιμωρησίας» και παράγοντα αύξησης του περιφερειακού κινδύνου. Στον αντίποδα, η συριακή κρατική τηλεόραση, ευθυγραμμισμένη με τη μετα-Άσαντ πολιτική τάξη, υιοθέτησε συγκρατημένο τόνο, παρουσιάζοντας τη συνάντηση ως μέρος μιας ευρύτερης αναδιάταξης ισχύος στην περιοχή.
Κοινός παρονομαστής των αντιδράσεων υπήρξε ο ρόλος της Τουρκίας. Αναλυτές επισημαίνουν ότι η θετική αναφορά του Τραμπ στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και η αποδοχή ενός τουρκικού ρόλου σε Γάζα και Συρία προκάλεσαν έντονη ανησυχία τόσο στο Ισραήλ όσο και σε αραβικές πρωτεύουσες, που φοβούνται περιθωριοποίηση του αραβικού παράγοντα.
Παρά τη σκληρή ρητορική Τραμπ απέναντι στη Χαμάς, ειδικοί αμφισβητούν τη δυνατότητα ουσιαστικής αλλαγής επί του πεδίου στη Γάζα, προειδοποιώντας για έναν «κενό» μετασχηματισμό που θα αφήσει άθικτους τους βασικούς συσχετισμούς ισχύος.
Σε ό,τι αφορά το Ιράν, η συνάντηση θεωρείται επιτυχία για τον Νετανιάχου ως προς την ενίσχυση της αποτροπής, αλλά ταυτόχρονα γεννά φόβους στις αραβικές χώρες για πιθανή κλιμάκωση που θα τις εγκλωβίσει σε μια ευρύτερη σύγκρουση.
Τελικά, η συνάντηση στο Mar-a-Lago δεν παρήγαγε συναίνεση, αλλά ανέδειξε τα ρήγματα. Όπως επισημαίνουν αναλυτές, μπορεί να ενίσχυσε βραχυπρόθεσμα τη θέση του Ισραηλινού πρωθυπουργού, όμως το τίμημα ενδέχεται να είναι η περαιτέρω αστάθεια σε μια ήδη εύθραυστη Μέση Ανατολή.