Το “Altmark” ήταν ένα πετρελαιοφόρο του Εμπορικού Ναυτικού της Γερμανίας, που στις αρχές του πολέμου, χρησιμοποιήθηκε από την ηγεσία του Γερμανικού Ναυτικού για τον εν πλω ανεφοδιασμό με καύσιμα και τρόφιμα του καταδρομικού “Graff Spee”, που κυνηγούσε και βύθιζε εμπορικά πλοία στο Νότιο Ατλαντικό, τα οποία μετέφεραν εφόδια στη Βρετανία.
Στην πραγματικότητα η συνάντηση αυτή των τριών ηγετών είναι η δεύτερη στη σειρά μεταξύ τους σύνοδος κορυφής, αφού είχε προηγηθεί η διάσκεψη της Τεχεράνης, που πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα του Ιράν το διάστημα 28 Νοεμβρίου – 1 Δεκεμβρίου 1943.
Στις 7 Φεβρουαρίου 1943, ο Αντιπλοίαρχος Χάουαρντ Ουώλτερ Γκίλμορ (Howard Walter Gilmore) θυσιάζει εκουσίως τη ζωή του για να σωθεί το υποβρύχιο, του οποίου ήταν ο κυβερνήτης και το πλήρωμά του, κερδίζοντας έτσι, μεταθανατίως, την υψηλότερη ηθική αμοιβή των ΗΠΑ «για θάρρος επιδειχθέν ενώπιον του εχθρού», το «Μετάλλιο Τιμής του Κογκρέσου».
Στις 2 Φεβρουαρίου 1943 έχουμε την παράδοση στους Σοβιετικούς και του τελευταίου γερμανικού θύλακος αντιστάσεως στο Στάλινγκραντ, με αποτέλεσμα η καθοριστικής σημασίας μάχη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (Β’ΠΠ),
Στις 22 Ιανουαρίου 1944 ξεκινά η Μάχη του Άντζιο, με την απόβαση των Συμμάχων στην ομώνυμη περιοχή νοτίως της Ρώμης, μεταξύ Νεαπόλεως (Νάπολι) και Ρώμης, και η εν συνεχεία σκληρότατη πορεία με σειρά μαχών για την απελευθέρωση της ιταλικής πρωτευούσης.
Στις 21 Ιανουαρίου 1943 πνίγηκε στην Αδριατική θάλασσα κατά τον τορπιλλισμό του πλοίου που τον μετέφερε αιχμάλωτο στην Ιταλία από την Ελλάδα, ο Ήρωας της Πίνδου κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-41 Συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Δαβάκης
Το γεγονός αυτό, του τεράστιου δηλαδή αριθμού νεκρών, τραυματιών και αστέγων, μεταξύ των αμάχων, έσπευσαν άμεσα να εκμεταλλευτούν στον τομέα της προπαγάνδας, τόσο η κατοχική κυβέρνηση των δοσιλόγων του Ι.Ράλλη, όσο και οι Γερμανοί, καθώς αναφέρθηκε στον ημερήσιο (ελεγχόμενο απολύτως από τον Γκαίμπελς) τύπο της πατρίδος τους.
Η πολιορκία της στρατηγικής σημασίας πόλεως – κόμβου των Αρδεννών, που στόχευε η αιχμή της γερμανικής επιθέσεως, διήρκεσε οκτώ μέρες (20 – 27 Δεκεμβρίου 1944, αποτελώντας τμήμα της όλης Μάχης των Αρδεννών, και η σημασία της έγκειτο στο ότι όλοι οι επαρχιακοί δρόμοι των Αρδεννών συναντιόντουσαν εκεί
Η βύθιση των HMS “Prince of Wales” και HMS “Repulse” προκάλεσε την απώλεια 840 εκ των 2921 ναυτικών που αποτελούσαν τα μέλη των πληρωμάτων τους, καθώς τα τέσσερα αντιτορπιλλικά που τα συνόδευαν, «πλεύρισαν» τα δύο σκάφη και κατάφεραν να διασώσουν είτε από τα πλοία είτε από τη θάλασσα 2081 ναυτικούς!
Οι αποφάσεις που ελήφθησαν κατά τη διάσκεψη της Τεχεράνης αποτελούσαν το προοίμιο των αποφάσεων, οι οποίες επικυρώθηκαν στη Διάσκεψη της Γιάλτας, το 1945, και εξ επόψεως ταύτης θεωρείται ως μια από τις πιο σημαντικές διασκέψεις του Β’ΠΠ.
Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί το απώτατο σημείο της γερμανικής προελάσεως στη Σοβιετική Ένωση, που – ως γνωστό – ξεκίνησε στις 22 Ιουνίου 1941 με την έναρξη της επιχειρήσεως «Μπαρμπαρόσα», και τη γερμανική εισβολή στην αχανή χώρα.
Από τους 118 ομήρους που θα εκτελεστούν θα επιζήσει από την εκτέλεση και τη χαριστική βολή ένας, ο νεώτερος όλων, ο μόλις 18χρονος τότε Μιχάλης Τζιγκάκος.
Στις 25 Νοεμβρίου 1942, ανήμερα της μεγάλης θρησκευτικής εορτής της Αγίας Αικατερίνης της Μεγαλομάρτυρος, σημειώθηκε ένα από τα μεγαλύτερα – ως τότε – σαμποτάζ στην κατεχόμενη από τις δυνάμεις του Άξονος Ευρώπη.
Στις 24 Οκτωβρίου 1945, λίγους μόλις μήνες μετά το τέλος του πολυαίμακτου Β’Παγκοσμίου Πολέμου (Β’ΠΠ), ιδρύθηκε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), από 51 συνολικώς χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, οι οποίες δεσμεύτηκαν να διατηρήσουν την ειρήνη μέσα από τη διεθνή συνεργασία, τη συλλογική ασφάλεια, τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης, την επίλυση διεθνών προβλημάτων μέσω της διεθνούς συνεργασίας κλπ.
Την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήθηκε στο Μνημείο Πεσόντων των Υποβρυχίων, που βρίσκεται στην παραλία του Φλοίσβου στο Παλαιό Φάληρο, η ετήσια εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους 108 άνδρες των πληρωμάτων τεσσάρων Ελληνικών Υποβρυχίων.
