Η δυναμική των τουρκικών “dizi” ερμηνεύεται μέσα από το πρίσμα της ήπιας ισχύος: της δυνατότητας ενός κράτους να επηρεάζει μέσω πολιτισμού, ελκυστικότητας και συμβολικού φορτίου. Ο ίδιος ο όρος “dizi” έχει καθιερωθεί διεθνώς για να περιγράψει το ιδιαίτερο τουρκικό μοντέλο παραγωγής και αφήγησης.
Στις διεθνείς σχέσεις, η εικόνα ενός κράτους συχνά αποδεικνύεται εξίσου σημαντική με τη στρατιωτική ή οικονομική του ισχύ. Πριν ακόμη διατυπωθούν επίσημες θέσεις ή υπογραφούν συμφωνίες, οι εντυπώσεις διαμορφώνονται μέσα από τον πολιτισμό: τη μουσική, τον κινηματογράφο, τη γαστρονομία, τη γλώσσα, τις εκθέσεις και τα φεστιβάλ.
Η Τουρκία αξιοποιεί αυτά τα «άυλα εργαλεία» για να διαμορφώσει τις προτιμήσεις της κοινής γνώμης προς όφελός της, επιδιώκοντας την ηγεμονία στον ευρύτερο γεωγραφικό της χώρο, βασιζόμενη στον πολιτισμό, τις πολιτικές αξίες και την οικονομική ισχύ.
Άραγέ, αρκούν οι φρεγάτες Belharra και τα μαχητικά Rafale; Μήπως θα πρέπει να φροντίσουμε και εμείς για την εφαρμογή της «ήπιας ισχύος»; Το Netflix, αλλά και οι άλλες πλατφόρμες, είναι χρήσιμα και αποτελεσματικά εργαλεία
