Σε έναν κόσμο όπου οι συγκρούσεις μεταφέρονται ολοένα και περισσότερο μακριά από το ορατό πεδίο, ο αγώνας για τον έλεγχο του βυθού αναδεικνύεται σε καθοριστικό μέτωπο του 21ου αιώνα – ένα μέτωπο από το οποίο εξαρτάται η παγκόσμια συνδεσιμότητα, η ασφάλεια και η ισορροπία ισχύος.
H Τουρκία επικύρωσε τη «Συμφωνία στο πλαίσιο της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας σχετικά με τη Διατήρηση και την Αειφόρο Χρήση της Θαλάσσιας Βιοποικιλότητας σε Περιοχές εκτός Εθνικής Δικαιοδοσίας», που υπογράφηκε στη Νέα Υόρκη στις 27 Σεπτεμβρίου 2024.
Η μόνιμη άρνηση της Τουρκίας να υπογράψει τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας πηγάζει από το φόβο ότι ενδέχεται μελλοντικά να μεταβληθεί σε αυτό-παγίδευση.
Παρότι η υπογραφή της Άγκυρας συνοδεύτηκε από διπλωματικό θόρυβο και διατυπώσεις αποστασιοποίησης, το Υπουργείο Εξωτερικών ξεκαθάρισε την πάγια τουρκική θέση ως προς την UNCLOS, επιμένοντας ότι δεν δεσμεύεται από τις σχετικές αναφορές της Διακήρυξης.
