Η Άγκυρα ξεδιπλώνει μεθοδικά μια στρατηγική διείσδυσης στα Βαλκάνια, η οποία, πίσω από το προπέτασμα της «αμυντικής συνεργασίας», αποκαλύπτει τον σχεδιασμό για μια μόνιμη γεωπολιτική κυριαρχία στην περιοχή.
Όπως αναδείχθηκε στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, η Τουρκία εργαλειοποιεί τις περιφερειακές εντάσεις για να καταστεί ο απόλυτος ρυθμιστής, επεκτείνοντας την επιρροή της από το Αιγαίο έως την Αδριατική. Την εν λόγω έκθεση της επιτροπής παρουσιάζει το nordicmonitor.
Η στρατηγική της «διπλής γλώσσας»
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η νομική ασάφεια που υιοθετεί η Άγκυρα στις συμφωνίες με τη Σερβία. Παρόλο που η Τουρκία αναγνωρίζει το Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητο κράτος, δέχθηκε διατυπώσεις που αναφέρονται στην «κυριαρχία της Σερβίας σύμφωνα με τους εθνικούς της νόμους».
Οι Τούρκοι αξιωματούχοι εξήγησαν ότι αυτή η σκόπιμη ευελιξία στη γλώσσα αποτρέπει την κατάρρευση των οικονομικών και στρατηγικών συμφωνιών με το Βελιγράδι, επιτρέποντας στην Τουρκία να λειτουργεί παράλληλα και στις δύο χώρες μέσω χωριστών νομικών πλαισίων.
Το Πασαλιμάνι ως ορμητήριο κατά της Ελλάδας
Ιδιαίτερη σημασία για τον τουρκικό αναθεωρητισμό έχει η ναυτική βάση στο Πασαλιμάνι της Αλβανίας. Η Άγκυρα δεν περιορίζεται στον εκσυγχρονισμό της, αλλά επιδιώκει την πλήρη επιχειρησιακή της αξιοποίηση από το Τουρκικό Ναυτικό.
Στόχος είναι η δημιουργία ενός μόνιμου προγεφυρώματος στο Ιόνιο και την Αδριατική, το οποίο θα λειτουργεί ως λαβίδα κατά της Ελλάδας, προσφέροντας στην Τουρκία τη δυνατότητα να απειλεί τα ελληνικά συμφέροντα από δυσμάς, πέραν του μετώπου στο Αιγαίο.
Εξοπλισμοί και «χαμηλές πτήσεις»
Ο τουρκικός επεκτατισμός προχωρά συχνά «κάτω από το ραντάρ», με μυστικά αμυντικά προγράμματα και εξαγωγές οπλικών συστημάτων (όπως πυρομαχικά της Roketsan και πυροβόλα) που δένουν τα βαλκανικά κράτη στο άρμα της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας.
«Πουλάμε κάτι σε κάθε πλευρά και κερδίζουμε κάτι από την καθεμία», ανέφερε χαρακτηριστικά στέλεχος του ΥΠΕΞ, τονίζοντας ότι η διατήρηση ορισμένων έργων μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας ενισχύει το τουρκικό δίκτυο επιρροής, καθιστώντας την Άγκυρα τον απαραίτητο διαμεσολαβητή σε κάθε περιφερειακή κρίση.
Η Άγκυρα δεν πουλά απλώς όπλα· εξάγει δόγματα εκπαίδευσης και οργανώνει μονάδες καταδρομών σε ξένο έδαφος, χτίζοντας μια ζώνη επιρροής που θυμίζει ιστορικές εποχές κυριαρχίας.