Η Άγκυρα δεν περιορίζεται πλέον σε απλές πωλήσεις στρατιωτικού υλικού, αλλά επιδιώκει να εγκλωβίσει τα κράτη της περιοχής σε μακροχρόνια τροχιά εξάρτησης, μέσω της μεταφοράς τεχνολογίας, της δημιουργίας τοπικών υποδομών συντήρησης και των κοινών βιομηχανικών δομών.
Αυτή τη φορά, ο Ιμπραήμ Καραγκιούλ, σύμβουλος του Τούρκου προέδρου και βασικό γρανάζι της κρατικής προπαγάνδας, εμφανίστηκε «εκτός ελέγχου», στοχοποιώντας τη στρατηγική σύγκλιση της Αθήνας με τους περιφερειακούς της συμμάχους, την οποία η Άγκυρα αδυνατεί να αποδεχθεί.
Το κρίσιμο στοιχείο, ωστόσο, είναι άλλο. Η Τουρκία δεν προβαίνει απλώς σε μια δοκιμή αντιδράσεων της Αθήνας... Πρόκειται για δοκιμή αντοχής των «κόκκινων γραμμών μας».
Η Τουρκία χρησιμοποιεί την αμυντική διπλωματία ως πολιορκητικό κριό για να ακυρώσει την ελληνική επιρροή και να εδραιωθεί ως η μοναδική υπερδύναμη των Βαλκανίων, μετατρέποντας την περιοχή σε έναν ενιαίο διάδρομο τουρκικών συμφερόντων που συνδέει τη Μαύρη Θάλασσα με την Αδριατική.
Στις αρχές Απριλίου, Τουρκία, Συρία και Ιορδανία υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας για την αναβίωση της γραμμής που στην οθωμανική εποχή συνέδεε την Κωνσταντινούπολη με τις ιερές πόλεις της Μέκκας και της Μεδίνας.
Η χρήση των drones Bayraktar TB2 δεν αποτέλεσε μόνο στρατιωτικό πλεονέκτημα για τη δυτική Λιβύη, αλλά και το όχημα για την επιβολή του ανυπόστατου τουρκολιβυκού μνημονίου, το οποίο αμφισβητεί τα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αιγύπτου και του Ισραήλ.
Κατά τη διάρκεια πολιτικής ομιλίας του, ο Τούρκος Πρόεδρος υποστήριξε ότι αν δεν βρίσκονταν σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν μέσω της μεσολάβησης του Πακιστάν, η Τουρκία θα είχε ήδη παρέμβει για να «βάλει το Ισραήλ στη θέση του».
Στόχος της Τουρκίας είναι να πείσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων στην ανατολική Λιβύη να επικυρώσει το ανυπόστατο τουρκολιβυκό μνημόνιο για τα θαλάσσια σύνορα του 2019.
Πέρα από τα επίσημα διπλωματικά πρωτόκολλα, το κυβερνών κόμμα της Τουρκίας (AKP) έχει οικοδομήσει έναν σκοτεινό και ακραία ιδεολογικό μηχανισμό εσωτερικής επικοινωνίας, ο οποίος ξεπερνά σε φανατισμό ακόμα και τα ιστορικά απολυταρχικά καθεστώτα.
Οι επιστολές προσφέρουν σπάνια, επίσημη επιβεβαίωση της διπλής στρατηγικής της Άγκυρας: αφενός ενεργή στήριξη της Δαμασκού στη στρατιωτική εκστρατεία κατά των κουρδικών δυνάμεων και αφετέρου διατήρηση επ’ αόριστον της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας σε Ιράκ και Συρία, υπό το επιχείρημα της «αντιτρομοκρατίας».
Οι αναφορές περί ενδεχόμενης συμμετοχής των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων σε αποστολή στη Γάζα, μαζί με τη ρητορική ότι ο τουρκικός στρατός είναι «έτοιμος για αποστολή παντού», επαναφέρουν στο προσκήνιο την επιθετικά διευρυνόμενη στρατιωτική παρουσία της Άγκυρας
Ο Τούρκος πρόεδρος σκιαγράφησε ένα διεθνές περιβάλλον αστάθειας και αποδόμησης θεσμών, υποστηρίζοντας ότι η υφιστάμενη παγκόσμια τάξη καταρρέει. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, έθεσε ως στρατηγικό ορίζοντα την υλοποίηση του οράματος της «Κόκκινης Μηλιάς», επενδύοντας σε μια ρητορική ιστορικής αποστολής και γεωπολιτικής ανόδου.
Τη ρητορική περί «ίσων εταίρων» επανέφερε η Άγκυρα αναφορικά με την παρουσία της στην Αφρική, επιχειρώντας να αποσυνδέσει την αυξανόμενη δραστηριοποίησή της από τον γεωπολιτικό ανταγωνισμό και τις στρατηγικές επιδιώξεις ισχύος.
Η Άγκυρα ξεδιπλώνει με προκλητικό τρόπο το όραμά της για την ανασύσταση μιας ζώνης επιρροής στα εδάφη της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, προωθώντας τη δημιουργία μιας «Μέσης Ανατολικής Ένωσης».
Σε ένα εκτενές ειδικό ένθετο της φιλοκυβερνητικής Σαμπάχ με τίτλο «Τουρκία 2026: Η ισχυρή σταθερότητα θα αυξήσει την ευημερία», η τουρκική πολιτική ηγεσία παρουσίασε το στρατηγικό της όραμα για την επόμενη χρονιά.
Η Άγκυρα επιδιώκει να καλύψει το στρατηγικό κενό που αφήνει η μειωμένη αποτελεσματικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Βαλκάνια, μετατρέποντας τη διαμεσολάβηση σε μοχλό μακροπρόθεσμης επιρροής.
Η υπογραφή συνολικά εννέα συμφωνιών παρουσία των δύο προέδρων επιβεβαιώνει ότι η Τουρκία δεν περιορίζεται σε αποσπασματικές κινήσεις, αλλά επιδιώκει μια συστηματική και πολυεπίπεδη διείσδυση.
Η Τουρκία επιχειρεί να αναδιαμορφώσει το γεωπολιτικό ισοζύγιο στην Κέρατα της Αφρικής, χρησιμοποιώντας ως αιχμή του δόρατος την ενέργεια, τη στρατιωτική παρουσία και την «ανθρωπιστική» διπλωματία.
Τουρκικός επεκτατισμός και στην… αρχαιολογία. «Θα εξερευνήσουμε κάθε μέρος που έχει πατήσει ποτέ το πόδι του Τούρκος» τόνισε την Τετάρτη ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Ο τουρκικός επεκτατικός σχεδιασμός καλύπτει διάφορες περιοχές του πλανήτη. Μπορεί να επικεντρώνεται τα τελευταία χρόνια στην Αφρική, αλλά έχει ήδη διεισδύσει στα βαλκάνια, στον Καύκασο και στην Ασία.
