Σε ένα κρεσέντο προκλητικότητας, η Τουρκία εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επιχειρώντας να ακυρώσει με εμπρηστικές δηλώσεις τα πρόσφατα ψηφίσματα που καταδικάζουν τη δράση της.
Η Άγκυρα, ακολουθώντας την πάγια τακτική της άρνησης, χαρακτήρισε «ανυπόστατες» τις καταγγελίες των Ευρωπαίων βουλευτών, την ίδια στιγμή που οι διεθνείς εκθέσεις βοούν για τον σκοτεινό της ρόλο στις περιοχές της Συρίας που τελούν υπό την κατοχή της.
Η «σταθερότητα» της κατοχής και οι διώξεις Παρά τις τεκμηριωμένες αναφορές για βίαιες δημογραφικές αλλοιώσεις και καταστολή στη Βορειοανατολική Συρία, η τουρκική πλευρά έχει το θράσος να παρουσιάζει τον εαυτό της ως παράγοντα «ανοικοδόμησης». Μάλιστα, δεν δίστασε να χαρακτηρίσει τις ευρωπαϊκές ανησυχίες ως «κακόβουλες», καλώντας προκλητικά το Ευρωκοινοβούλιο να συμμορφωθεί με τις δικές της «ερμηνείες» για τις προσδοκίες του συριακού λαού.
«Στόμα ερμητικά κλειστό» για τις θρησκευτικές ελευθερίες Η Άγκυρα εμφανίστηκε εξίσου επιθετική και στο μέτωπο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό της. Απορρίπτοντας τις καταγγελίες για στοχευμένες απελάσεις χριστιανών και δημοσιογράφων, η τουρκική κυβέρνηση οχυρώθηκε πίσω από το πρόσχημα της «δικαστικής ανεξαρτησίας» για να δικαιολογήσει το κυνήγι όσων ενοχλούν το καθεστώς. Με μια ανακοίνωση που θυμίζει άλλες εποχές, διεμήνυσε πως κανένας διεθνής θεσμός δεν νομιμοποιείται να ελέγχει τις πρακτικές της, επιβεβαιώνοντας για πολλοστή φορά την απόσταση που τη χωρίζει από τις ευρωπαϊκές αξίες.