Σε μια κρεσέντο εθνικιστικού παραληρήματος, ο ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης της Τουρκίας (CHP), Οζγκιούρ Οζέλ, απέδειξε ότι όταν πρόκειται για την Κύπρο, η τουρκική πολιτική σκηνή δεν έχει αποχρώσεις, παρά μόνο το χρώμα του επεκτατισμού. Συναντώντας τον Φατίχ Ερμπακάν, ο Οζέλ επέλεξε να «ξεπλύνει» την αιματηρή εισβολή του 1974, χαρακτηρίζοντάς την προκλητικά ως «λύτρωση» και «απελευθέρωση».
Ένας ανίερος συναγωνισμός εθνικισμού
Ο διάδοχος του Κεμάλ δεν δίστασε να επικαλεστεί το «ένδοξο» παρελθόν της συνεργασίας του κόμματός του με τον πατέρα του συνομιλητή του, τον διαβόητο ισλαμιστή Νετσμετίν Ερμπακάν (μέντορα του Ερντογάν και αρχιτέκτονα της διχοτόμησης). «Την τελευταία φορά που δώσαμε τα χέρια, πήγαμε και λυτρώσαμε την Κύπρο», δήλωσε ο Οζέλ, υπενθυμίζοντας με κυνισμό ότι η εισβολή και η κατοχή αποτελούν την κοινή συνιστώσα που ενώνει τους κεμαλιστές με τους σκληροπυρηνικούς ισλαμιστές.
Το «χειρότερο» που έρχεται μετά τον Ερντογάν;
Η δήλωση αυτή αποτελεί ένα ηχηρό χαστούκι σε όσους στη Δύση ήλπιζαν ότι μια αλλαγή φρουράς στην Άγκυρα θα έφερνε μετριοπάθεια. Όπως εύστοχα επισήμανε ο ανταποκριτής του ΣΚΑΪ, Μανώλης Κωστίδης, ο Οζέλ δεν μιλά απλώς για ιστορία, αλλά προαναγγέλλει το μέλλον. Αν ο Ερντογάν θεωρείται ο δύσκολος συνομιλητής των τελευταίων 23 ετών, η «εναλλακτική» που εκπροσωπεί ο Οζέλ φαίνεται να είναι, επίσης, ποτισμένη με πιο βαθύ και επικίνδυνο εθνικισμό, έτοιμη να χρησιμοποιήσει το Κυπριακό ως όχημα εσωτερικής συσπείρωσης.