Στο γνώριμο ιδεολογικό αφήγημα της «Κόκκινης Μηλιάς» —σύμβολο ιστορικού επεκτατισμού και νεοοθωμανικών αναφορών— επανήλθε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, μιλώντας σε σύσκεψη Περιφερειαρχών στο συνεδριακό κέντρο του ΑΚΡ, επιχειρώντας να παρουσιάσει την Τουρκία ως ανερχόμενη παγκόσμια δύναμη και ρυθμιστή των διεθνών εξελίξεων.
Ο Τούρκος πρόεδρος σκιαγράφησε ένα διεθνές περιβάλλον αστάθειας και αποδόμησης θεσμών, υποστηρίζοντας ότι η υφιστάμενη παγκόσμια τάξη καταρρέει. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, έθεσε ως στρατηγικό ορίζοντα την υλοποίηση του οράματος της «Κόκκινης Μηλιάς», επενδύοντας σε μια ρητορική ιστορικής αποστολής και γεωπολιτικής ανόδου.
«Μόλις ξεκινήσαμε», δήλωσε, προαναγγέλλοντας —όπως είπε— ακόμη ισχυρότερη διεθνή παρουσία, με τη σημαία της Τουρκίας «να κυματίζει με μεγαλύτερη υπερηφάνεια» και τα «βήματα της μεγάλης και ισχυρής Τουρκίας» να ακούγονται πιο δυνατά. Η επίκληση «αδελφών» που προσβλέπουν στην Άγκυρα ενίσχυσε τη γνώριμη νεοοθωμανική αφήγηση επιρροής σε ευρύτερες γεωγραφικές ζώνες.
Σε μια προσπάθεια να προσδώσει δυναμική ανόδου, ο Ερντογάν μίλησε για «άνεμο Τουρκίας» που —κατά τον ίδιο— πνέει στη διεθνή πολιτική σκηνή, υποστηρίζοντας ότι ολοένα και περισσότερες χώρες αναζητούν τη μεσολάβηση της Άγκυρας σε περιφερειακές κρίσεις. Παρουσίασε μάλιστα την Τουρκία ως δύναμη που «καθορίζει την ατζέντα» και δεν ετεροκαθορίζεται, επιμένοντας στην εικόνα στρατηγικής αυτονομίας.
Παράλληλα, επιχείρησε να εμφανίσει την εξωτερική πολιτική της χώρας του ως παράγοντα σταθερότητας, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα απέτρεψε «παγίδες» που θα την οδηγούσαν σε θερμές συγκρούσεις, χάρη —όπως ανέφερε— σε μια «ισορροπημένη και μετριοπαθή» στρατηγική.
Ωστόσο, πίσω από τη ρητορική αυτοπροβολής, διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι η επίκληση ιστορικών συμβόλων όπως η «Κόκκινη Μηλιά» και η διαρκής αναφορά σε σφαίρες επιρροής αναζωπυρώνουν ανησυχίες για αναθεωρητισμό, περιφερειακές φιλοδοξίες και επαναφορά νεοοθωμανικών δογμάτων στη σύγχρονη τουρκική εξωτερική πολιτική.