Μια ριζικά διαφορετική εικόνα από εκείνη του προεδρικού υποψηφίου που κατηγορούσε τους πολιτικούς του αντιπάλους ως οπαδούς των ξένων επεμβάσεων παρουσιάζει πλέον ο Ντόναλντ Τραμπ. Αν και προεκλογικά προειδοποιούσε ότι οι αντίπαλοί του θα έσερναν τις ΗΠΑ σε έναν Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο, ως πρόεδρος έχει διαμορφώσει μια εκτενή λίστα κρατών τα οποία είτε έχει απειλήσει ανοιχτά είτε έχει πλήξει στρατιωτικά.
Τελευταία προσθήκη σε αυτή τη λίστα αποτελεί το Ομάν. Κατά τη διάρκεια κυβερνητικής συνεδρίασης στον Λευκό Οίκο, ο Αμερικανός πρόεδρος απείλησε με στρατιωτικό πλήγμα τη χώρα της Μέσης Ανατολής, στην περίπτωση που εκείνη επιχειρήσει να ελέγξει τα Στενά του Ορμούζ σε συνεργασία με το Ιράν.
Η δήλωσή του πως το Ομάν οφείλει να συμπεριφερθεί όπως όλοι οι άλλοι, αλλιώς θα ανατιναχτεί, προκάλεσε αίσθηση καθώς ειπώθηκε σχεδόν ως μια χαλαρή, παρενθετική παρατήρηση, γεγονός που αποτελεί πλέον χαρακτηριστικό του τρόπου που ασκεί εξωτερική πολιτική.
Με την προσθήκη αυτή, το Ομάν γίνεται τουλάχιστον η 15η χώρα που μπαίνει στο στόχαστρο των προεδρικών απειλών ή επιθέσεων κατά τη διάρκεια των δύο θητειών του, με το μεγαλύτερο μέρος της έντασης να καταγράφεται στους πρώτους 16 μήνες της δεύτερης θητείας του.
Μέχρι στιγμής, οι ΗΠΑ έχουν εξαπολύσει επιθέσεις σε επτά χώρες (Ιράν, Ιράκ, Νιγηρία, Σομαλία, Συρία, Βενεζουέλα και Υεμένη), χωρίς να υπολογίζονται οι θαλάσσιες επιχειρήσεις κατά σκαφών διακίνησης ναρκωτικών σε Καραϊβική και Ειρηνικό. Παράλληλα, το ενδεχόμενο επίθεσης έχει μείνει ανοιχτό για άλλα επτά κράτη, ανάμεσα στα οποία ο Καναδάς, το Μεξικό και η Γροιλανδία.
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η συμπεριφορά αυτή συνδέεται με τη «θεωρία του τρελού», μια στρατηγική επιλογή του Τραμπ να εμφανίζεται απρόβλεπτος ώστε να αναγκάζει τους ξένους ηγέτες να υποκύπτουν στις πιέσεις του. Ωστόσο, η πραγματικότητα δείχνει μια έντονα στρατιωτικοποιημένη θητεία, με δεδομένο ότι μόνο φέτος οι ΗΠΑ εισέβαλαν στο Ιράν και τη Βενεζουέλα, ενώ εξετάζουν αναλόγως την περίπτωση της Κούβας.
Τα στατιστικά στοιχεία αυτής της πολιτικής αποτυπώνουν το μέγεθος της παγκόσμιας ανησυχίας. Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει απειλήσει ή πλήξει το 1/13 των χωρών του πλανήτη, επηρεάζοντας περιοχές όπου κατοικεί ο ένας στους έντεκα ανθρώπους παγκοσμίως. Η δραστηριότητα αυτή εκτείνεται σε τέσσερις ηπείρους, με ιδιαίτερη έμφαση στη Μέση Ανατολή, όπου έχουν στοχοποιηθεί πέντε κράτη.
Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο της επεκτατικής αυτής ρητορικής είναι ότι για πέντε από τους παραπάνω προορισμούς –τον Καναδά, την Κούβα, τη Γροιλανδία, τη Διώρυγα του Παναμά και τη Βενεζουέλα– ο Τραμπ έχει αναφερθεί ανοιχτά στο ενδεχόμενο να αποτελέσουν μελλοντικές εδαφικές προσθήκες των Ηνωμένων Πολιτειών.