Η σομαλική πειρατεία επιστρέφει δυναμικά στις θαλάσσιες εμπορικές διαδρομές, παύοντας να αποτελεί πρόβλημα τοπικού χαρακτήρα κοντά στην περιοχή της Πούντλαντ. Μέσα σε μόλις τέσσερις μήνες έχουν καταγραφεί έξι καταλήψεις εμπορικών πλοίων, με τις τρεις εξ αυτών να σημειώνονται στα ανοικτά της Υεμένης.
Η πιο πρόσφατη κατάληψη αφορούσε το πετρελαιοφόρο «MT Sibo 1» με σημαία Ερυθραίας, το οποίο κατελήφθη 136 ναυτικά μίλια ανατολικά της Μουκάλα από έξι ένοπλους, οι οποίοι οδήγησαν το σκάφος και το 20μελές πλήρωμά του προς τις ακτές της Σομαλίας.
Η έξαρση αυτή καταγράφεται μόλις λίγες ημέρες μετά την κατάληψη του φορτηγού πλοίου «Lotof» με σημαία Καμερούν, ανεβάζοντας τον αριθμό των κατειλημμένων πλοίων από τις 21 Απριλίου σε έξι. Σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Γραφείου, κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους σημειώθηκαν 38 περιστατικά πειρατείας παγκοσμίως, με τους Σομαλούς πειρατές να ευθύνονται για το 94% των ομήρων ναυτικών.
Ειδικοί επισημαίνουν ότι οι ομάδες αυτές αποδεικνύουν πλέον τη δυνατότητα να δρουν μακριά από τις παράκτιες βάσεις τους, χρησιμοποιώντας αλιευτικά ως «μητρικά σκάφη» και εκμεταλλευόμενες τη διάσπαση της διεθνούς ναυτικής προσοχής λόγω των κρίσεων στην Ερυθρά Θάλασσα και τα Στενά του Ορμούζ.
Η μετατόπιση των επιθέσεων κοντά στις ακτές της Υεμένης και της Σομαλίας εγείρει παράλληλα νομικά ζητήματα, καθώς επιθέσεις εντός της ζώνης των 12 ναυτικών μιλίων θεωρούνται ένοπλη ληστεία στη θάλασσα και υπάγονται στη δικαιοδοσία των τοπικών κρατών, τα οποία συχνά αδυνατούν να επιβάλουν τον νόμο.
Αναλυτές ναυτικής ασφάλειας υπογραμμίζουν ότι η αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί παρεμβάσεις στη στεριά, καθώς η φτώχεια, η ευρεία διάδοση όπλων, οι φυλετικές διασυνδέσεις και η απουσία ισχυρής κρατικής εξουσίας στη Σομαλία τροφοδοτούν τη γρήγορη συγκρότηση νέων πειρατικών δικτύων, απειλώντας εκ νέου το παγκόσμιο εμπόριο στον Κόλπο του Άντεν.