Η πολιτική αστάθεια στο Βερολίνο έχει αρχίσει να προκαλεί έντονο πονοκέφαλο στις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Μετά τις συνεχόμενες εκλογικές σφαλιάρες, την πρωτοφανή άνοδο της ακροδεξιάς και τις συνεχείς εσωτερικές τριβές στον κυβερνητικό συνασπισμό, οι εταίροι στην ΕΕ προετοιμάζονται για το χειρότερο: μια Γερμανία αδύναμη, αφηρημένη ή ακόμη και χωρίς τον Φρίντριχ Μερτς στο τιμόνι.
Σύμφωνα με αποκαλύψεις του Politico, διπλωμάτες και αξιωματούχοι επιβεβαιώνουν ότι τουλάχιστον δύο ευρωπαϊκές κυβερνήσεις έχουν ήδη πραγματοποιήσει κεκλεισμένων των θυρών συσκέψεις για να εκτιμήσουν τις επιπτώσεις μιας πιθανής πτώσης του Γερμανού Καγκελαρίου.
Το timing δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερο. Ο Μερτς δεν ηγείται απλώς της μεγαλύτερης οικονομίας του μπλοκ· είναι ο βασικός «σκληρός» διαπραγματεύτης για τον επταετή προϋπολογισμό των 2 τρισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά και ο πρωτεργάτης των προσπαθειών για τη διάσωση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.
Η ανησυχία στις Βρυξέλλες είναι έκδηλη. Την ώρα που η Γαλλία βυθίζεται στη δική της πολιτική δίνη ενόψει των προεδρικών εκλογών, η προοπτική μιας Γερμανίας που «κοιτάζει τον εαυτό της» απειλεί να παραλύσει τη λήψη αποφάσεων. Όπως παραδέχονται ανοιχτά στελέχη του CDU, κάθε αμφισβήτηση στο πρόσωπο του Καγκελαρίου εξασθενεί άμεσα την επιρροή της χώρας στη διεθνή σκηνή.
Αν και το χειρότερο σενάριο μιας κυβέρνησης με την ακροδεξιά AfD θεωρείται βραχυπρόθεσμα απίθανο —καθώς κανείς δεν ρισκάρει πρόωρες κάλπες όσο το AfD προηγείται στις δημοσκοπήσεις— η πολιτική αδυναμία του Μερτς αποτυπώνεται ήδη στην καθημερινότητα της ΕΕ.
Η συγκυβέρνηση CDU και SPD εκπέμπει αντιφατικά μηνύματα και δυσκολεύεται να βρει κοινή γραμμή ακόμα και στα βασικά, όπως η κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης ή η απαγόρευση των social media για ανηλίκους.
Παράλληλα, πιεζόμενος στο εσωτερικό μέτωπο, ο Μερτς ενδέχεται να γινει ακόμα πιο αδιάλλακτος στις Βρυξέλλες, απαιτώντας περικοπές εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ στον προϋπολογισμό απλώς και μόνο για να πιστωθεί μια «νίκη» στους εγχώριους ψηφοφόρους.
Την ίδια στιγμή, παρά τις προσπάθειές του να θέσει τη διάσωση της γερμανικής βιομηχανίας ως πρώτη προτεραιότητα μετά την απώλεια άνω των 120.000 θέσεων εργασίας, ακόμα και στελέχη του ίδιου του του κόμματος διαφωνούν ανοιχτά για τη στάση που πρέπει να κρατηθεί απέναντι στην Κίνα.
Ακόμη κι αν ο Μερτς αναγκαστεί τελικά σε παραίτηση, η άμεση αντικατάστασή του από άλλο στέλεχος του CDU ή του SPD εγγυάται ότι θα υπάρχει «κάποιος στο τιμόνι».
Ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι σύμμαχοί του, η πραγματική ισχύς στην Ευρώπη δεν πηγάζει από τις ηχηρές δηλώσεις στις Βρυξέλλες, αλλά από τη σταθερότητα στο εσωτερικό — κι αυτό ακριβώς είναι που λείπει αυτή τη στιγμή από το Βερολίνο.