Τις δραματικές στιγμές που εκτυλίχθηκαν το Σάββατο (14/11) στο φλεγόμενο εγκαταλελειμμένο κτήριο στο Ζεφύρι, όπου δύο πυροσβέστες έχασαν τη ζωή τους και ένας ακόμη τραυματίστηκε, περιέγραψε στην ένορκη κατάθεσή του δόκιμος πυροσβέστης, μέλος του πρώτου πληρώματος που έσπευσε στο σημείο.
Η μαρτυρία του αποτυπώνει βήμα προς βήμα πώς ένα φαινομενικά συνηθισμένο συμβάν μετατράπηκε σε μια άνιση μάχη διάσωσης μέσα στο σκοτάδι, τους αποπνικτικούς καπνούς και τους σωρούς καμένων απορριμμάτων.
Από την πρώτη ρίψη νερού στην απώλεια επαφής
Όπως προκύπτει από την κατάθεση, το πλήρωμα του οχήματος 10-24, το οποίο βρισκόταν σε επιφυλακή στο Πάρκο Τρίτση, έλαβε σήμα για πυρκαγιά στο Ζεφύρι και έφτασε άμεσα στο σημείο. Αντικρίζοντας πυκνούς μαύρους καπνούς να βγαίνουν μέσα από μια κατεστραμμένη σιδερένια καγκελόπορτα, οι πυροσβέστες ξεκίνησαν αρχικά τη ρίψη νερού από τον δρόμο προς το ισόγειο. Λίγο αργότερα, δύο μέλη της ομάδας —ο Β. και ο Ζ.— εξοπλίστηκαν με αναπνευστικές συσκευές και εισήλθαν στο εσωτερικό, την ώρα που κατέφθαναν οι πρώτες ενισχύσεις.
Μέσα σε λίγα λεπτά, η επιχείρηση πήρε δραματική τροπή, καθώς διαπιστώθηκε πως είχε χαθεί κάθε επικοινωνία με τους δύο συναδέλφους τους. Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο Α.Λ. και ο οδηγός Β. μπήκαν στο κτήριο για να τους εντοπίσουν, κατεβαίνοντας τα σκαλιά προς το υπόγειο με τη βοήθεια σχοινιού-οδηγού.
Η πτώση, ο εντοπισμός και η αναγκαστική οπισθοχώρηση
Η κατάσταση στο υπόγειο ήταν ασφυκτική, με την ορατότητα στο μηδέν και τεράστιους όγκους σκουπιδιών να δυσχεραίνουν κάθε βήμα. Κατά την κατάβαση, ο Α.Λ. γλίστρησε στα απορρίμματα και έπεσε από ύψος περίπου 1,5 μέτρου, ωστόσο σηκώθηκε αμέσως και συνέχισε την αναζήτηση υπό το φως του φακού του συναδέλφου του.
Προχωρώντας λίγα μέτρα, το πόδι του προσέκρουσε στο κράνος του Β., ο οποίος κειτόταν ανάσκελα στο έδαφος, φορώντας κανονικά τη μάσκα οξυγόνου αλλά χωρίς να έχει αισθήσεις.
Οι δύο διασώστες κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες να τον σύρουν προς την έξοδο, όμως η επιχείρηση αποδείχθηκε αδύνατη: τα γλιστερά σκουπίδια στη σκάλα, το μεγάλο βάρος της εξάρτησης του πεσμένου πυροσβέστη και, κυρίως, η επικίνδυνη εξάντληση του αέρα στις δικές τους φιάλες τούς ανάγκασαν να οπισθοχωρήσουν.
Έξοδος κυριολεκτικά το τελευταίο δευτερόλεπτο
Ακόμη και η διαφυγή τους, ωστόσο, εξελίχθηκε σε θρίλερ. Ανεβαίνοντας το γεμάτο απορρίμματα κλιμακοστάσιο, ο οδηγός Β. γλίστρησε στο ίδιο σημείο όπου είχε πέσει νωρίτερα ο συνάδελφός του, χάνοντας τον φακό του στο σκοτάδι.
Ο Α.Λ. πρόλαβε να τον αρπάξει από το χέρι, τον επανέφερε στα σκαλιά και, ακολουθώντας τα φώτα των συναδέλφων τους που περίμεναν απ' έξω, βγήκαν στον δρόμο κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, πετώντας από πάνω τους τις άδειες πλέον αναπνευστικές συσκευές.
Αμέσως ειδοποίησαν τις ενισχύσεις ότι ο Β. και ο Ζ. παρέμεναν εγκλωβισμένοι μέσα, δίνοντας τη σκυτάλη στα νέα πληρώματα που εισήλθαν για να ολοκληρώσουν τη διάσωση.
Κλείνοντας την κατάθεσή του, ο δόκιμος πυροσβέστης υπογράμμισε πως τα αίτια της φωτιάς παραμένουν αδιευκρίνιστα, τονίζοντας ότι οι φλεγόμενοι σωροί σκουπιδιών στο κλιμακοστάσιο λειτούργησαν ως θανάσιμη παγίδα, εμποδίζοντας ταυτόχρονα τόσο την κατάσβεση όσο και την απεγκλώβιση.