Σε ένα κλίμα πρωτοφανούς γεωπολιτικής έντασης, το Ισραήλ απέρριψε την πρόταση του Λιβανέζου Προέδρου, Ζοζέφ Αούν, για απευθείας διαπραγματεύσεις και πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων.
Παρόλο που η Βηρυτός εμφανίστηκε διατεθειμένη να θέσει «τα πάντα στο τραπέζι» για να τερματιστεί ο πόλεμος που ξεκίνησε στις 2 Μαρτίου, Τελ Αβίβ και Ουάσιγκτον θεωρούν ότι η λιβανέζικη κυβέρνηση στερείται αξιοπιστίας και ισχύος για να επιβάλει τη βούλησή της στο πεδίο.
Το δίλημμα της Βηρυτού: Πόλεμος με το Ισραήλ ή Εμφύλιος;
Η πρόταση του Αούν αντικατοπτρίζει την έντονη εσωτερική αντίδραση στον Λίβανο κατά της Χεζμπολάχ, η οποία πλέον θεωρείται από πολλούς ως ο κύριος υπαίτιος για την καταστροφή της χώρας. Ωστόσο, η κυβέρνηση βρίσκεται εγκλωβισμένη:
Αδυναμία αφοπλισμού: Παρά τις απαγορεύσεις στρατιωτικής δραστηριότητας, η Χεζμπολάχ διατηρεί το οπλοστάσιό της και ισχυρά ερείσματα στη σιιτική κοινότητα.
Φόβος διάσπασης: Ο λιβανέζικος στρατός αποφεύγει τη μετωπική σύγκρουση με την οργάνωση, καθώς μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν νέο, αιματηρό εμφύλιο πόλεμο.
«Πολύ λίγα, πολύ αργά» για το Ισραήλ
Το Ισραήλ διαμηνύει ότι ο διάλογος είναι κενός περιεχομένου όσο συνεχίζονται οι εκτοξεύσεις πυραύλων από το λιβανέζικο έδαφος.
Η θέση του Ισραήλ: Ο υπουργός Εξωτερικών, Γκίντεον Σάαρ, και ο πρέσβης στον ΟΗΕ, Ντάνι Ντάνον, τόνισαν ότι η Βηρυτό πρέπει να περάσει από τα λόγια στις πράξεις, καταστρέφοντας τις θέσεις εκτόξευσης της Χεζμπολάχ.
Η στάση των ΗΠΑ: Η Ουάσιγκτον φαίνεται να θεωρεί ότι το «παράθυρο ευκαιρίας» του 2025 για τον περιορισμό της Χεζμπολάχ χάθηκε. Πλέον, επικεντρωμένη στο μέτωπο με το Ιράν, επιτρέπει στο Ισραήλ να διαχειριστεί τη σύγκρουση στον Λίβανο με τους δικούς του όρους.
Μια χαμένη ιστορική ευκαιρία;
Ενώ πριν από λίγα χρόνια μια πρόταση εξομάλυνσης από τον Λίβανο θα αποτελούσε διπλωματικό θρίαμβο, σήμερα αντιμετωπίζεται με αδιαφορία. Οι συλλήψεις μελών της Χεζμπολάχ από τις λιβανέζικες αρχές θεωρούνται «συμβολικές», καθώς οι περισσότεροι αφήνονται ελεύθεροι με μικρά πρόστιμα. Για τη διεθνή κοινότητα, το εύθραυστο λιβανέζικο κράτος μοιάζει ανίκανο να προσφέρει χειροπιαστές εγγυήσεις ασφαλείας, αφήνοντας την τύχη της χώρας στα όπλα