Σε τροχιά μετωπικής σύγκρουσης εισέρχονται οι σχέσεις Ιαπωνίας και Κίνας, μετά τις βαρύτατες εκφράσεις που χρησιμοποίησε ο Κινέζος Υπουργός Εξωτερικών, Ουάνγκ Γι, κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης του Μονάχου.
Ο Ουάνγκ κατηγόρησε ανοιχτά «ακροδεξιές δυνάμεις» εντός της Ιαπωνίας ότι επιχειρούν να αναβιώσουν το μιλιταριστικό παρελθόν της χώρας, καλώντας τη διεθνή κοινότητα να παραμείνει σε εγρήγορση. Προειδοποίησε, μάλιστα, με σκληρή γλώσσα πως αν το Τόκιο ακολουθήσει ξανά τον δρόμο του παρελθόντος, η ιστορία θα επαναληφθεί οδηγώντας τη χώρα στην «ήττα και τον αφανισμό».
Η ιαπωνική απάντηση και η «αυστηρή διαμαρτυρία»
Η αντίδραση του Τόκιο ήταν άμεση και οργισμένη. Το ιαπωνικό Υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε αυστηρή διαμαρτυρία μέσω των διπλωματικών διαύλων, χαρακτηρίζοντας τις δηλώσεις του Ουάνγκ «ανυπόστατες και εσφαλμένες». Η ιαπωνική πλευρά ξεκαθάρισε ότι η ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας αποτελεί αναγκαία απάντηση στο επιδεινούμενο περιβάλλον ασφαλείας στην περιοχή και δεν στρέφεται κατά συγκεκριμένης χώρας. Μάλιστα, άφησε αιχμές κατά του Πεκίνου, σημειώνοντας ότι η ανησυχία πηγάζει από κράτη που αυξάνουν τη στρατιωτική τους ισχύ με αδιαφανείς διαδικασίες.
Στο επίκεντρο το «γεράκι» Σανάε Τακαΐτσι
Το σημείο μηδέν της έντασης εντοπίζεται στη σκληρή γραμμή που έχει υιοθετήσει η νέα πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, Σανάε Τακαΐτσι. Η Τακαΐτσι, γνωστή για τις θέσεις της ως «γεράκι» έναντι της Κίνας, έχει προκαλέσει την έντονη δυσφορία του Πεκίνου για τρεις βασικούς λόγους:
- Ταϊβάν: Δήλωσε ότι η Ιαπωνία είναι έτοιμη για στρατιωτική επέμβαση σε περίπτωση επίθεσης στη νήσο.
- Εξοπλισμοί: Επιτάχυνε το χρονοδιάγραμμα για την αύξηση των αμυντικών δαπανών πάνω από το 2% του ΑΕΠ.
- Ιστορικοί συμβολισμοί: Οι συχνές επισκέψεις της στο ναό Γιακουσούνι, που τιμά εγκληματίες πολέμου, εκλαμβάνονται από τις ασιατικές χώρες ως έμμεση αποδοχή του ιμπεριαλιστικού παρελθόντος της Ιαπωνίας.
Με την Ιαπωνία να φιλοξενεί περίπου 60.000 Αμερικανούς στρατιώτες, η πρωθυπουργός διαμηνύει πως θα προστατεύσει «αποφασιστικά» την επικράτειά της, ενισχύοντας τη στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ, γεγονός που το Πεκίνο ερμηνεύει ως προσπάθεια στρατιωτικής ανάδυσης που απειλεί τις ισορροπίες στην Ασία.