Ένα σχέδιο που χαρακτηρίζεται ως καθοριστικής σημασίας για το μέλλον της Μέσης Ανατολής φέρνει στο φως αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Channel 12. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα προετοιμάζονται να αναλάβουν τον πλήρη πολιτικό και διοικητικό έλεγχο της Λωρίδας της Γάζας. Το σχέδιο φέρεται να βρίσκεται ήδη στο στάδιο ανταλλαγής προσχεδίων συμφωνιών και να συντονίζεται σε ανώτατο επίπεδο μεταξύ Άμπου Ντάμπι, Τελ Αβίβ και Ουάσιγκτον.
Βάσει της πρότασης, ο ρόλος των Εμιράτων δεν θα περιορίζεται στην παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας. Αντιθέτως, θα λειτουργούν ως de facto πολιτική αρχή της περιοχής, στηρίζοντας την ανοικοδόμηση και τη σταθεροποίηση της Γάζας με επενδύσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Το «πλήρους κλίμακας» σχέδιο των Εμιράτων
Πηγές με γνώση των διαπραγματεύσεων αναφέρουν ότι τα ΗΑΕ είναι έτοιμα να εμπλακούν «σε πλήρη κλίμακα», προωθώντας μια συνολική αναδιάρθρωση των υποδομών και της οικονομίας της Γάζας. Το σχέδιο περιλαμβάνει την ανάπτυξη ένοπλων δυνάμεων ασφαλείας των Εμιράτων, οι οποίες θα συνεργάζονται με ιδιωτικές αμερικανικές εταιρείες για τη φύλαξη κρίσιμων υποδομών και τη διατήρηση της τάξης.
Παράλληλα, το Άμπου Ντάμπι θα έχει τον πλήρη έλεγχο της οικονομικής δραστηριότητας και του εμπορίου στη Λωρίδα. Όλα τα εισερχόμενα αγαθά θα προμηθεύονται αποκλειστικά από το Ισραήλ, ενώ ισραηλινές εταιρείες θα αναλάβουν την υλοποίηση των έργων υποδομής. Τα υφιστάμενα σημεία διανομής βοήθειας προβλέπεται να μετατραπούν σε κεντρικούς κόμβους logistics, με στόχο την τόνωση της τοπικής ιδιωτικής οικονομίας και όχι την εξάρτηση από διεθνείς ΜΚΟ.
«Ολοκληρωμένη ανάληψη ευθύνης»
Ανώτατοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι περιγράφουν την πρόταση ως μια συνολική ανάληψη της πολιτικής διαχείρισης από τα Εμιράτα, που έρχεται να καλύψει το κενό εξουσίας μετά την αποδυνάμωση των διοικητικών δομών της Χαμάς. Η λύση αυτή παρουσιάζεται ως μια «τρίτη οδός», αποφεύγοντας τόσο την επιβολή ισραηλινής στρατιωτικής διοίκησης όσο και την επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς.
Γιατί έχει σημασία
Για το Ισραήλ, το σχέδιο υπόσχεται αυξημένη ασφάλεια μέσω ενός σταθερού αραβικού εταίρου και σημαντικά οικονομικά οφέλη για τις εγχώριες επιχειρήσεις. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, συνιστά μια στρατηγική «της επόμενης ημέρας» που βασίζεται σε περιφερειακούς συμμάχους, χωρίς άμεση αμερικανική στρατιωτική παρουσία.
Το γεγονός ότι έχουν ήδη ανταλλαγεί προσχέδια συμφωνιών δείχνει πως δεν πρόκειται για μια θεωρητική ιδέα, αλλά για μια ενεργή διπλωματική διεργασία που ενδέχεται να αναδιαμορφώσει τις ισορροπίες ισχύος στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.