Η εχθρική στάση που διατηρούν πολλοί Ευρωπαίοι απέναντι στη χρήση του κλιματισμού χαρακτηρίζεται ως «αυτοκτονική» σε πρόσφατο άρθρο της Washington Post, ανοίγοντας ξανά τη συζήτηση για την αναγκαιότητα της συγκεκριμένης τεχνολογίας σε μια εποχή όπου οι καύσωνες γίνονται όλο και πιο συχνοί και απειλητικοί.
Το αμερικανικό μέσο παραθέτει σοκαριστικά στοιχεία, αναφέροντας ότι μόνο την προπερασμένη εβδομάδα καταγράφηκαν πάνω από 20.000 θάνατοι που σχετίζονται με τις ακραίες θερμοκρασίες. Ενδεικτικά, η Γαλλία ανέφερε περισσότερους από 2.000 επιπλέον θανάτους λόγω του καύσωνα, το Βέλγιο 1.222 και η Ολλανδία 480.
Παρά τον βαρύ απολογισμό, η αντιμετώπιση του κλιματισμού σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες παραμένει εξαιρετικά επιφυλακτική έως και αρνητική. Το γερμανικό υπουργείο Περιβάλλοντος έχει φτάσει στο σημείο να ισχυριστεί ότι τα κλιματιστικά «δεν ψύχουν αποτελεσματικά», ενώ ο ηγέτης της γαλλικής ριζοσπαστικής Αριστεράς, Ζαν-Λικ Μελανσόν, υποστήριξε παλαιότερα ότι ο κλιματισμός «καταστρέφει τα ιγμόρεια».
Σε παρόμοιο μήκος κύματος, η επίσημη ιστοσελίδα της πόλης της Γάνδης στο Βέλγιο προέτρεπε τους πολίτες αναφέροντας ότι «το καλύτερο κλιματιστικό είναι ένα δέντρο». Οι υπέρμαχοι, ωστόσο, της χρήσης συστημάτων ψύξης απαντούν ότι, ενώ τα δέντρα είναι πολύτιμα για την παροχή σκιάς και τη μείωση της αστικής θερμικής νησίδας, αδυνατούν να καταστήσουν ανεκτές τις ακραίες θερμοκρασίες, καθιστώντας την τεχνολογική υποστήριξη απαραίτητη για την ανθρώπινη επιβίωση.
Η ιστορία του σύγχρονου κλιματισμού μετράει πάνω από έναν αιώνα, καθώς ξεκίνησε το 1902 από τον νεαρό Γουίλις Κάριερ στη Νέα Υόρκη. Σήμερα, η τεχνολογία έχει εξελιχθεί ραγδαία, με αποτέλεσμα περίπου το 90% των σπιτιών στις ΗΠΑ και ένα ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό στην Ιαπωνία να διαθέτουν κλιματισμό.
Αντιθέτως, στην Ευρώπη το ποσοστό των νοικοκυριών με κλιματιστικό μόλις που αγγίζει το 20%. Αν και η Γηραιά Ήπειρος διαθέτει παραδοσιακά πιο ήπιο κλίμα από τις ΗΠΑ, η Washington Post επισημαίνει το παράδοξο χωρών με σαφώς πιο ψυχρές συνθήκες, όπως ο Καναδάς, όπου συστήματα ψύξης είναι εγκατεστημένα στα δύο τρίτα των κατοικιών.
Οι επικριτές της ευρωπαϊκής νοοτροπίας αποδομούν τα επιχειρήματα κατά των κλιματιστικών, σημειώνοντας ότι η δικαιολογία πως «παλαιότερα δεν έκανε τόση ζέστη» καταρρίπτεται από τον φονικό καύσωνα του 2003, ο οποίος στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 70.000 ανθρώπους στην Ευρώπη.
Ομοίως, το επιχείρημα ότι τα ευρωπαϊκά σπίτια δεν είναι σχεδιασμένα για τέτοιες εγκαταστάσεις αποδυναμώνεται από το γεγονός ότι σχεδόν το 80% του οικιστικού αποθέματος της ηπείρου έχει κατασκευαστεί μετά το 1945.
Σύμφωνα με την ανάλυση της εφημερίδας, η απροθυμία των Ευρωπαίων δεν οφείλεται μόνο στην κουλτούρα, αλλά σχετίζεται άμεσα με το υψηλό κόστος της ενέργειας, καθώς και με αυστηρούς πολεοδομικούς κανόνες και πολιτικές ενεργειακής απόδοσης που σε πολλές χώρες μπλοκάρουν την εγκατάσταση των μονάδων.