Το Ιράν, σύμφωνα με την ανάλυση του Israel hayom, κατάφερε μέσα στην τελευταία εβδομάδα να διαμορφώσει νέα δεδομένα στη Μέση Ανατολή, ενισχύοντας τον ρόλο των Χούθι στη σύγκρουση και μεταβάλλοντας τις στρατηγικές ισορροπίες της περιοχής. Η εξέλιξη αυτή φέρεται να συνέβαλε στην απόφαση των Ηνωμένων Πολιτειών να αναστείλουν τις επιθετικές επιχειρήσεις τους, οδηγώντας παράλληλα και την Τεχεράνη σε περιορισμό των στρατιωτικών της ενεργειών.
Η αμερικανική στρατιωτική εκστρατεία ξεκίνησε με πλήγματα κατά του Ιράν, ωστόσο η σύγκρουση επεκτάθηκε όταν η Τεχεράνη απάντησε με επιθέσεις που, σύμφωνα με την ανάλυση, επηρέασαν και άλλες χώρες της περιοχής, μεταξύ αυτών την Ιορδανία, ενώ επί 13 συνεχόμενες ημέρες εξαπέλυσε μαζικές επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Οι κινήσεις αυτές εκλαμβάνονται ως ένδειξη ότι το Ιράν διατηρεί υψηλό επίπεδο επιχειρησιακής ετοιμότητας και σημαντικά αποθέματα οπλικών συστημάτων.
Η ταχεία αποκατάσταση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν μετά την επιχείρηση «Roaring Lion» θεωρείται ακόμη ένα στοιχείο που ενισχύει την εικόνα της ανθεκτικότητας της χώρας. Η δυνατότητα της Τεχεράνης να επιλέγει την κλιμάκωση ως βασική στρατηγική παρουσιάζεται ως απόδειξη ότι διαθέτει επαρκείς στρατιωτικές δυνατότητες για παρατεταμένη αντιπαράθεση.
Κομβικό στοιχείο της νέας στρατηγικής, σύμφωνα με το δημοσίευμα, αποτελεί η ενεργή συμμετοχή των Χούθι. Με τον αποκλεισμό των θαλάσσιων οδών στο στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ και την ιρανική επιρροή στα Στενά του Ορμούζ, δημιουργείται αυξημένη πίεση στις χώρες του Περσικού Κόλπου και ιδιαίτερα στη Σαουδική Αραβία, ενώ παράλληλα αναζωπυρώνεται η σύγκρουση μεταξύ Ριάντ και των Χούθι.
Η εξέλιξη αυτή μεταφέρει μέρος της διεθνούς προσοχής από το Ιράν προς την Υεμένη και τις θαλάσσιες εμπορικές οδούς, γεγονός που, κατά την εκτίμηση του αρθρογράφου, αποτελεί αποτέλεσμα προσεκτικά σχεδιασμένης ιρανικής στρατηγικής και όχι συγκυριακής εξέλιξης.
Παράλληλα, οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα σύνθετο δίλημμα. Όπως επισημαίνεται, οι συνεχείς αεροπορικές επιδρομές δεν έχουν επιφέρει τις επιδιωκόμενες πολιτικές και στρατιωτικές αλλαγές στην Τεχεράνη, ούτε έχουν οδηγήσει σε αποσταθεροποίηση του ιρανικού καθεστώτος ή σε επανέναρξη διαπραγματεύσεων υπό τους όρους που επιδιώκει η Ουάσιγκτον.
Ταυτόχρονα, η ταχύτητα με την οποία το Ιράν αποκαθιστά κρίσιμες στρατιωτικές υποδομές, σε συνδυασμό με νέες πληροφορίες για το πυρηνικό του πρόγραμμα, εντείνει τις ανησυχίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Η κατάσταση αυτή φαίνεται να οδήγησε τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, σε επανεξέταση της στρατηγικής του, καθώς μεγάλο μέρος των αμερικανικών στρατιωτικών πόρων αναλώθηκε στην προστασία βάσεων, εγκαταστάσεων και προσωπικού στη Μέση Ανατολή από τις ιρανικές επιθέσεις.
Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι, ανεξάρτητα από το αν η αμερικανική παύση των επιθέσεων είναι προσωρινή ή μόνιμη, το Ιράν εμφανίζεται προς το παρόν ως ο βασικός ωφελημένος της κρίσης. Παράλληλα, εκφράζεται η άποψη ότι η περιοχή εισέρχεται σε μια ιδιαίτερα ασταθή περίοδο, με αυξημένο κίνδυνο λανθασμένων υπολογισμών, καθώς κάθε πλευρά επιχειρεί να διαμορφώσει ένα νέο στρατηγικό περιβάλλον που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντά της. Για το Ισραήλ, καταλήγει η ανάλυση, μια τέτοια πραγματικότητα θεωρείται μη αποδεκτή.