Στους 68 ανέρχεται ο τραγικός απολογισμός των θυμάτων από τη σφοδρή σύγκρουση δύο τρένων στην περιοχή Ούρδα του Τοboundaries στο Τολέδο της Ισπανίας.
Το δυστύχημα σημειώθηκε όταν αμαξοστοιχία υψηλής ταχύτητας AVE της εταιρείας Renfe προσέκρουσε πάνω σε ακινητοποιημένο τρένο της Iryo, αφήνοντας πίσω του δεκάδες σοβαρά τραυματίες.
Στον απόηχο της τραγωδίας, οι αποκαλύψεις του ισπανικού Τύπου φέρνουν στο φως μια αλυσίδα τριών μοιραίων λαθών και παραλείψεων στη διαχείριση της κυκλοφορίας.
1. Η τεχνική βλάβη στο σύστημα LZB
Όλα ξεκίνησαν όταν το σύστημα αυτόματης παρακολούθησης και προστασίας LZB τέθηκε εκτός λειτουργίας σε μεγάλο τμήμα της γραμμής. Το LZB ελέγχει συνεχώς την ταχύτητα των συρμών και ενεργοποιεί αυτόματα τα φρένα σε περίπτωση κινδύνου. Η απώλεια του συστήματος ανάγκασε τα τρένα να ακινητοποιηθούν και τη διαχείριση της κυκλοφορίας ανέλαβε χειροκίνητα το Κέντρο Ελέγχου της Adif.
2. Η εντολή για ανάπτυξη κανονικής ταχύτητας
Παρά την απώλεια του βασικού συστήματος ασφαλείας, το Κέντρο Ελέγχου έδωσε άδεια στο AVE να συνεχίσει την πορεία του. Αντί να επιβληθεί η προβλεπόμενη «πορεία με ορατότητα» και χαμηλή ταχύτητα (περίπου 40 χλμ/ώρα) ώστε ο μηχανοδηγός να προλάβει να ακινητοποιήσει το τρένο αν συναντήσει εμπόδιο, ο συρμός επιτάχυνε ξεπερνώντας τα 200 χιλιόμετρα την ώρα, διανύοντας 25 χιλιόμετρα μέχρι τη φονική σύγκρουση.
3. Η ακινησία του προπορευόμενου τρένου
Το προπορευόμενο τρένο της Iryo, παρά την άδεια που είχε λάβει επίσης για επανεκκίνηση, αδυνατούσε να κινηθεί. Πέντε λεπτά πριν από το δυστύχημα, ο μηχανοδηγός του ενημέρωσε το Κέντρο Ελέγχου ότι παρέμενε ακινητοποιημένος λόγω αδυναμίας επανεκκίνησης του συστήματος.
Η έρευνα επικεντρώνεται πλέον στο γιατί αυτή η κρίσιμη πληροφορία δεν μεταβιβάστηκε έγκαιρα στο πλήρωμα του AVE ώστε να ακινητοποιηθεί ο συρμός.
Οι ισπανικές αρχές εξετάζουν εξονυχιστικά τα ηχητικά ντοκουμέντα και τα δεδομένα του Κέντρου Ελέγχου, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν τηρήθηκαν τα πρωτόκολλα ασφαλείας και γιατί δεν ενεργοποιήθηκαν οι απαραίτητες ασφαλιστικές δικλίδες.