Σε παρατεταμένη πολιτική αβεβαιότητα και ενδεχόμενο νέων καλπών οδηγείται το Ισραήλ μετά τις εκλογές της περασμένης Τρίτης. Παρά την αδυναμία του κυβερνώντος συνασπισμού να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η παντελής έλλειψη σημείων επαφής μεταξύ των δυνάμεων της αντιπολίτευσης αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Μπενιαμίν Νετανιάχου να παραμείνει στο τιμόνι της χώρας.
Βάσει των μέχρι στιγμής καταμετρήσεων, ούτε το μπλοκ του Νετανιάχου ούτε η συμμαχία υπό τον βασικό του αντίπαλο, Γκάντι Άιζενκοτ, φτάνουν τον απαιτούμενο αριθμό των 61 εδρών για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης στην 120μελή Κνεσέτ.
Η εξίσωση γίνεται ακόμη πιο περίπλοκη από τις υψηλές επιδόσεις των αραβικών κομμάτων. Παρότι οι έδρες τους θα μπορούσαν θεωρητικά να χαρίσουν την πλειοψηφία στην αντιπολίτευση, η πλειονότητα των εβραϊκών δυνάμεων του μπλοκ Άιζενκοτ απορρίπτει κατηγορηματικά οποιαδήποτε σύμπλευση μαζί τους.
Σύμφωνα με ανάλυση του BBC, ο σχηματισμός βιώσιμης κυβέρνησης προϋποθέτει ότι τουλάχιστον ένας από τους κεντρικούς πολιτικούς παίκτες θα κάνει θεαματική στροφή και θα αθετήσει τις βασικές προεκλογικές του δεσμεύσεις.
Υπό αυτά τα δεδομένα, μια νέα προσφυγή στις κάλπες φαντάζει ως η πιθανότερη διέξοδος, εξέλιξη που διατηρεί προσωρινά τον Νετανιάχου στη θέση του υπηρεσιακού πρωθυπουργού.
Τα 4 σενάρια για την υπέρβαση του αδιεξόδου
Συγκυβέρνηση Νετανιάχου - Άιζενκοτ: Ένα σενάριο εθνικής ενότητας υπό τον Νετανιάχου, το οποίο όμως προσκρούει στην κεντρική προεκλογική υπόσχεση του Άιζενκοτ για απομάκρυνση του απερχόμενου πρωθυπουργού. Παρά τις πιέσεις για εθνική συνεννόηση —ειδικά στην περίπτωση μιας νέας περιφερειακής κρίσης με το Ιράν— ο Νετανιάχου έχει ήδη διαμηνύσει την πρόθεσή του να διατηρήσει τις συμμαχίες του με τη Δεξιά.
Συμμαχία Άιζενκοτ με τα Αραβικά Κόμματα: Μια ιστορική αλλά εξαιρετικά δύσκολη επιλογή. Τα αραβικά κόμματα εξασφάλισαν αριθμό-ρεκόρ εδρών λόγω της αυξημένης προσέλευσης των Αράβων πολιτών στις κάλπες. Αν και ορισμένα αραβικά κόμματα δηλώνουν πρόθυμα να στηρίξουν μια κυβέρνηση της αντιπολίτευσης, η άρνηση των περισσότερων εβραϊκών δυνάμεων να συνεργαστούν μαζί τους καθιστά το εγχείρημα εξαιρετικά εύθραυστο.
Διεύρυνση της δεξιάς συμμαχίας του Νετανιάχου:Ο Νετανιάχου θα μπορούσε να επιχειρήσει να προσελκύσει δεξιούς ηγέτες της αντιπολίτευσης, όπως τον Ναφτάλι Μπένετ και τον Αβίγκντορ Λίμπερμαν. Ωστόσο, οι δύο αυτοί πολιτικοί έχουν δεσμευτεί κατά της παραμονής Νετανιάχου, ενώ η στάση τους υπέρ της υποχρεωτικής στράτευσης των υπερορθόδοξων Εβραίων προκαλεί έντονη τριβή με τους σημερινούς εταίρους του.
Νέες εκλογές (Το σενάριο που ευνοεί τον Νετανιάχου):Εάν οι διαπραγματεύσεις καταλήξουν σε ναυάγιο, το Ισραήλ θα οδηγηθεί εκ νέου στις κάλπες. Αυτή η εξέλιξη θεωρείται έμμεση νίκη για τον Νετανιάχου, καθώς παραμένει στην πρωθυπουργία ως υπηρεσιακός. Παράλληλα, ο ίδιος ενδέχεται να προσδοκά ότι σε μια νέα αναμέτρηση η συσπείρωση της Δεξιάς θα είναι μεγαλύτερη, ενώ η συμμετοχή των αραβικών δυνάμεων και των αποδήμων ενδέχεται να υποχωρήσει