Σε κλιμάκωση κινητοποιήσεων προχωρούν τα χριστιανικά σχολεία της Ιερουσαλήμ, ανακοινώνοντας αναστολή μαθημάτων και μαζική απεργία, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις ισραηλινές πολιτικές που, όπως καταγγέλλουν, πλήττουν ευθέως τη λειτουργία τους και αφήνουν εκατοντάδες εκπαιδευτικούς εκτός τάξεων.
Η απόφαση έρχεται μετά την επιβολή νέων περιορισμών στις άδειες εισόδου για εκπαιδευτικούς από τη Δυτική Όχθη, οι οποίοι εργάζονται σε σχολεία της Ιερουσαλήμ. Η μη ανανέωση ή ο μερικός περιορισμός των αδειών έχει στερήσει από τα σχολεία βασικό διδακτικό προσωπικό, με άμεσο αντίκτυπο στη φοίτηση χιλιάδων μαθητών.
Συνολικά, περισσότερα από 12.000 παιδιά φοιτούν σε 15 χριστιανικά σχολεία της πόλης, όπου απασχολούνται περίπου 820 εκπαιδευτικοί και εργαζόμενοι. Από αυτούς, 235 διαθέτουν ταυτότητες της Παλαιστινιακής Αρχής και μετακινούνται στην Ιερουσαλήμ με ειδικές άδειες εισόδου, οι οποίες παραδοσιακά ανανεώνονται στην αρχή κάθε σχολικής περιόδου.
Ωστόσο, με την έναρξη του νέου τριμήνου, η ισραηλινή πολιτική διοίκηση αρνήθηκε να ανανεώσει πλήρως τις άδειες ορισμένων εκπαιδευτικών, ενώ σε άλλους χορήγησε περιορισμένες άδειες μόνο για συγκεκριμένες ημέρες της εβδομάδας. Όπως ανέφερε ο διευθυντής του σχολείου Terra Sancta, Ιμπραήμ Φάλτας, πολλοί εκπαιδευτικοί δεν επιτρέπεται να εισέρχονται στην πόλη τα Σάββατα, δηλαδή τις βασικές ημέρες λειτουργίας των χριστιανικών σχολείων, γεγονός που καθιστά πρακτικά αδύνατη τη διεξαγωγή μαθημάτων.
Ο ίδιος υποστήριξε ότι πρόκειται για πρωτοφανή πρακτική, σημειώνοντας πως, παρά τις διαβεβαιώσεις για επίλυση του προβλήματος, δεκάδες εκπαιδευτικοί εξακολουθούν να στερούνται πλήρους πρόσβασης στους χώρους εργασίας τους. Όπως τόνισε, τα σχολεία αδυνατούν να αντικαταστήσουν το προσωπικό, καθώς πρόκειται για έμπειρους δασκάλους με δεκαετίες υπηρεσίας, ενώ παράλληλα απειλείται το εισόδημα εκατοντάδων οικογενειών.
Οι διοικήσεις των σχολείων επισημαίνουν ότι, πέρα από το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης που προσφέρουν, τα χριστιανικά σχολεία της Ιερουσαλήμ αποτελούν ιστορικούς θεσμούς, συνδεδεμένους με όλες τις χριστιανικές εκκλησίες της πόλης, και διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στη διατήρηση της πολυθρησκευτικής ταυτότητας της Ιερουσαλήμ.
Εκπρόσωποι της χριστιανικής κοινότητας καταγγέλλουν ότι οι περιορισμοί στην εκπαίδευση εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πιέσεων κατά των Παλαιστινίων Χριστιανών, που περιλαμβάνει εμπόδια στην ελευθερία λατρείας, επιθέσεις σε θρησκευτικούς χώρους, βανδαλισμούς σε νεκροταφεία και αμφισβητούμενες κατασχέσεις περιουσιών. Παράλληλα, αναφέρουν ότι κατά τις μεγάλες θρησκευτικές εορτές επιβάλλονται αυστηροί περιορισμοί πρόσβασης στην Ιερουσαλήμ, γεγονός που, όπως λένε, αλλοιώνει τον ιστορικό και θρησκευτικό χαρακτήρα της πόλης.
Ο πάστορας της Ευαγγελικής Λουθηρανικής Εκκλησίας στη Βηθλεέμ, Μούνθερ Ισχάκ, έκανε λόγο για αντίφαση στην πολιτική του Ισραήλ, το οποίο, όπως είπε, δηλώνει ότι προστατεύει τους Χριστιανούς, ενώ ταυτόχρονα υπονομεύει τη λειτουργία των σχολείων τους μέσω του καθεστώτος αδειών. Υποστήριξε ότι το σύστημα στρατιωτικών αδειών για εργασία στην Ιερουσαλήμ συντηρεί συνθήκες κατοχής και διακρίσεων και χαρακτήρισε απαράδεκτο το γεγονός ότι αυτό παρουσιάζεται ως «παροχή».
Παράλληλα, ειδικοί σε θέματα Ιερουσαλήμ επισημαίνουν ότι ο τομέας της εκπαίδευσης βρίσκεται εδώ και χρόνια στο στόχαστρο, μέσω της επιβολής του ισραηλινού αναλυτικού προγράμματος, πιέσεων για χρηματοδότηση και αδειοδοτήσεις, απειλών για κλείσιμο σχολείων και εμποδίων σε έργα συντήρησης και επέκτασης σχολικών κτιρίων. Μαθητές και εκπαιδευτικοί, προσθέτουν, αντιμετωπίζουν καθημερινά ελέγχους, καθυστερήσεις και παρενοχλήσεις σε σημεία ελέγχου, ενώ η έλλειψη αιθουσών και υποδομών επιδεινώνεται από πολιτικές συστηματικής υποεπένδυσης.
Σύμφωνα με στοιχεία εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της πόλης, κάθε χρόνο εγγράφονται περίπου 2.000 νέοι μαθητές, ενώ απαιτούνται τουλάχιστον 80 νέες αίθουσες διδασκαλίας ετησίως. Στην πράξη, όμως, κατασκευάζονται λιγότερες από τις μισές, με αποτέλεσμα το συνολικό έλλειμμα θέσεων να φτάνει τις 10.000.
Ερευνητές εκτιμούν ότι οι παρεμβάσεις αυτές δεν στοχεύουν μόνο στη διοικητική εποπτεία των σχολείων, αλλά στη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής και πολιτισμικής ταυτότητας των νέων, μέσω της υπαγωγής όλων των σχολικών δομών σε ενιαίο κρατικό έλεγχο, με τελικό στόχο τον περιορισμό της παλαιστινιακής παρουσίας και πολιτισμικής έκφρασης στην Ιερουσαλήμ.