Σε σενάρια γενικευμένης σύγκρουσης και ενδεχόμενης χερσαίας επέμβασης των ΗΠΑ στο Ιράν, το νησί Χαργκ αναδεικνύεται σε κομβικό στόχο, καθώς από εκεί διακινείται περίπου το 90% των ιρανικών εξαγωγών αργού πετρελαίου μέσω αγωγών από την ενδοχώρα.
Υπό το βάρος των αμερικανικών απειλών, η Τεχεράνη φέρεται να έχει ενισχύσει σημαντικά την άμυνα του νησιού, αναπτύσσοντας επιπλέον στρατεύματα και αντιαεροπορικά συστήματα. Παράλληλα, όμως, ενεργοποιεί ένα εναλλακτικό σχέδιο, στρέφοντας την προσοχή της στο λιμάνι Τζασκ, το οποίο μέχρι πρότινος παρέμενε σε μεγάλο βαθμό ανενεργό.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η δραστηριότητα στο Τζασκ έχει αυξηθεί αισθητά από την έναρξη της σύγκρουσης, με εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου να μεταφέρονται και να αποθηκεύονται εκεί, όπως προκύπτει από δορυφορικά δεδομένα. Η στρατηγική σημασία του λιμανιού ενισχύεται λόγω της γεωγραφικής του θέσης, κοντά στα Στενά του Ορμούζ, αλλά εκτός του άμεσου ελέγχου τους, γεγονός που επιτρέπει εξαγωγές χωρίς τη διέλευση από το κρίσιμο πέρασμα.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι το Ιράν επιχειρεί να διασφαλίσει τη συνέχεια των εξαγωγών του, δημιουργώντας εναλλακτικές οδούς και αυξάνοντας τα αποθέματα, σε μια προσπάθεια να περιορίσει τις οικονομικές απώλειες. Το Τζασκ λειτουργεί, έτσι, ως εφεδρική επιλογή σε περίπτωση που το Χαργκ τεθεί εκτός λειτουργίας.
Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι μεγάλα δεξαμενόπλοια έχουν ήδη φορτώσει πετρέλαιο από το λιμάνι, ενώ τα αποθέματα έχουν αυξηθεί σημαντικά σε σχέση με την προπολεμική περίοδο. Παράλληλα, το μεγαλύτερο μέρος των ιρανικών εξαγωγών εκτιμάται ότι κατευθύνεται προς την Κίνα, η οποία παραμένει βασικός αγοραστής.
Παρά τις δυνατότητες του Τζασκ, ειδικοί σημειώνουν ότι δεν μπορεί να υποκαταστήσει πλήρως το Χαργκ, το οποίο διαθέτει πολύ μεγαλύτερη χωρητικότητα και αποτελεί την κύρια πύλη εξαγωγών του Ιράν. Ωστόσο, η ενεργοποίησή του καταδεικνύει την προσπάθεια της Τεχεράνης να διαφοροποιήσει τις ενεργειακές της διαδρομές και να διατηρήσει ροές εσόδων σε ένα περιβάλλον αυξημένης γεωπολιτικής πίεσης.