Σημαντική άνοδος στον αριθμό των νεκρών και αγνοουμένων του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία καταγράφεται το τελευταίο διάστημα, σύμφωνα με Ευρωπαίους και Ουκρανούς αξιωματούχους, εξέλιξη που –όπως επισημαίνουν οι Financial Times– περιορίζει τις προοπτικές για ουσιαστική ανατροπή των συσχετισμών στο πεδίο της μάχης υπέρ της Μόσχας.
Αναλυτές εκτιμούν ότι οι αυξημένες απώλειες δυσχεραίνουν τη συνέχιση των σφοδρών επιθετικών επιχειρήσεων, οι οποίες σε ορισμένα μέτωπα εξελίσσονται με ρυθμούς βραδύτερους ακόμη και από ιστορικές συγκρούσεις όπως η Μάχη του Σομ. Η επάρκεια ανθρώπινου δυναμικού εμφανίζεται ολοένα και πιο περιορισμένη, παρά τα υψηλά οικονομικά κίνητρα που προσφέρονται για κατάταξη.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η Μόσχα εντείνει την επιστράτευση καταδικασμένων, πιέζει στρατεύσιμους να παραμείνουν με συμβόλαια μετά τη θητεία τους και επαναφέρει τραυματίες στις γραμμές του μετώπου. Την ίδια ώρα, τα ποσοστά λιποταξίας καταγράφονται στα υψηλότερα επίπεδα από την έναρξη του πολέμου, σύμφωνα με το Frontelligence Insight.
Όπως σημειώνει ο ερευνητής του Carnegie Endowment, Μάικλ Κόφμαν, η ρωσική στρατηγική βασίζεται στη διαρκή πίεση κατά μήκος εκτεταμένου μετώπου, χωρίς ωστόσο να διαφαίνεται ικανότητα για καθοριστικές επιχειρησιακές ανατροπές. Παράλληλα, οι τάσεις στις νέες στρατολογήσεις υποδηλώνουν αυξανόμενη δυσκολία διατήρησης της επιθετικής έντασης.
Παρότι η Ρωσία φέρεται να πετυχαίνει τον στόχο επιστράτευσης περίπου 35.000 ατόμων μηνιαίως, η πλειονότητα των νεοσύλλεκτων κατευθύνεται στην αναπλήρωση απωλειών. Οι ρυθμοί εδαφικής προέλασης παραμένουν περιορισμένοι, με εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για πρόοδο λίγων δεκάδων μέτρων ημερησίως.
Καθοριστικό ρόλο στη φθορά διαδραματίζουν πλέον τα drones, που –σύμφωνα με δυτικές εκθέσεις– ευθύνονται για έως και το 80% των απωλειών. Η εκτεταμένη χρήση τους δυσχεραίνει τόσο τις επιθετικές κινήσεις όσο και τη διακομιδή τραυματιών.
Για την ενίσχυση των στρατολογήσεων, η Ρωσία συνεχίζει να προσφέρει υψηλά μπόνους, χρηματοδοτούμενα κυρίως από περιφερειακούς προϋπολογισμούς, με τα συνολικά κίνητρα σε ορισμένες περιοχές να αντιστοιχούν σε μισθούς πολλών ετών. Ωστόσο, η αυξανόμενη πίεση στις τοπικές οικονομίες εγείρει ερωτήματα για τη βιωσιμότητα αυτής της πρακτικής, καθώς οι στρατιωτικές δαπάνες απορροφούν ολοένα μεγαλύτερο μερίδιο πόρων.
Παρά το υψηλό κόστος, αναλυτές εκτιμούν ότι η Ρωσία μπορεί να διατηρήσει τους ρυθμούς στρατολόγησης εφόσον συνεχίσει να δίνει απόλυτη προτεραιότητα στις πολεμικές δαπάνες, με το βάρος να πέφτει δυσανάλογα σε οικονομικά ασθενέστερες περιφέρειες.