Η Σουηδία, το νεότερο μέλος του ΝΑΤΟ, προσθέτει καθοριστική στρατηγική αξία στη Συμμαχία, ενισχύοντας ουσιαστικά τη συνολική αποτρεπτική της ισχύ στην Ευρώπη. Με ισχυρή παρουσία στη Βαλτική Θάλασσα, ανεπτυγμένη αμυντική βιομηχανία, αξιόλογες ναυτικές δυνάμεις, αποτελεσματικό σύστημα στράτευσης και προηγμένες τεχνολογικές δυνατότητες, η Στοκχόλμη συμβάλλει καθοριστικά στην προβολή ισχύος του ΝΑΤΟ.
Στα τέλη του 2025, η Συμμαχία ξεκίνησε τον σχεδιασμό της νέας Δύναμης Προκεχωρημένης Χερσαίας Παρουσίας (Forward Land Forces – FLF) στη Φινλανδία, με τη Σουηδία να αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο και να λειτουργεί ως «χώρα-πρότυπο». Η σουηδική συμμετοχή σηματοδοτεί την πρώτη μόνιμη παρουσία της χώρας στα σύνορα με τη Ρωσία έπειτα από δύο αιώνες, προσφέροντας παράλληλα εμπειρία και ηγεσία κρίσιμης σημασίας για την ταχεία αντίδραση στη βόρεια πτέρυγα του ΝΑΤΟ.
Η ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ επισημοποιήθηκε στις 7 Μαρτίου 2024, έπειτα από μακρά διπλωματική διαδικασία. Με την προσχώρησή της, η Συμμαχία αποκτά ουσιαστικό έλεγχο της Βαλτικής, περιορίζοντας δραστικά την ελευθερία κινήσεων του ρωσικού στόλου και του θύλακα του Καλίνινγκραντ.
Παρά το σχετικά μικρό μόνιμο στράτευμα των περίπου 25.600 ανδρών, η Σουηδία μπορεί να κινητοποιήσει έως και 88.000 προσωπικό σε συνθήκες πολέμου. Η μακρόχρονη πολιτική ουδετερότητας επέτρεψε στη χώρα να αναπτύξει μια αυτάρκη αμυντική βιομηχανία, με εγχώρια παραγωγή μαχητικών αεροσκαφών Gripen, υποβρυχίων κλάσης Gotland και προηγμένων πυραυλικών συστημάτων.
Η νέα Δύναμη Προκεχωρημένης Χερσαίας Παρουσίας, με έδρα τη Λαπωνία στη βόρεια Φινλανδία, θα λειτουργεί υπό σουηδική διοίκηση και θα αριθμεί έως 5.000 στρατιώτες, με τον βασικό κορμό να προέρχεται από τη Σουηδία. Στη δομή θα συμμετέχουν επίσης δυνάμεις από Φινλανδία, Νορβηγία και Δανία, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Ισλανδία θα συνεισφέρουν επιτελικά στελέχη. Σε περίπτωση σύγκρουσης, η δύναμη θα ενσωματώνεται στις φινλανδικές ένοπλες δυνάμεις, με Σουηδούς αξιωματικούς στη διοίκηση.
Παράλληλα, η Σουηδία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στη δημιουργία της Κοινής Σκανδιναβικής Αεροπορικής Διοίκησης (Joint Nordic Air Command – JNAC), στην οποία συμμετέχουν επίσης Νορβηγία, Δανία και Φινλανδία. Με περισσότερα από 250 αεροσκάφη συνολικά, η δύναμη αυτή ενισχύει σημαντικά την αεράμυνα και την αποτροπή στη βορειοανατολική Ευρώπη, με αιχμή τα σύγχρονα μαχητικά Gripen.
Η σουηδική συνεισφορά επεκτείνεται και στη θάλασσα, καθώς το πολεμικό ναυτικό της χώρας προσφέρει στο ΝΑΤΟ πλεονέκτημα στη Βαλτική, επιτρέποντας πλήρη επιτήρηση και περιορισμό των κινήσεων του ρωσικού στόλου. Κομβικό ρόλο διαδραματίζει το νησί Γκότλαντ, που λειτουργεί ως «αβύθιστο αεροπλανοφόρο», προσφέροντας στη Συμμαχία τη δυνατότητα άμεσης ναυτικής και αεροπορικής αντίδρασης σε περίπτωση απειλής κατά των χωρών της Βαλτικής.
Συνολικά, η Σουηδία θεωρείται πλέον κρίσιμο κομμάτι του παζλ για την ενίσχυση της ασφάλειας στη βόρεια πτέρυγα του ΝΑΤΟ, στην Αρκτική και στη Βαλτική. Με ισχυρές ένοπλες δυνάμεις, ανεξάρτητη αμυντική βιομηχανία και υψηλό επίπεδο διαλειτουργικότητας, ενισχύει τη συνοχή της Συμμαχίας και τη δυνατότητά της να αντιδρά άμεσα σε κάθε ενδεχόμενη κρίση.